Tagarchief: FIFA

Praagse herfst

De wat oudere Michael kijkt eens wat om zich heen. Zijn gerimpelde huid omlijst zijn diepliggende ogen die schuilgaan achter een haast onzichtbaar brilletje. Links van staat een volgevreten Spanjaard met een nogal gemaakte glimlach. Rechts een Sloveen. Een veel jongere vent dan Michael met de uitstraling van stasi agent. Zijn gezicht heeft alle kenmerken van een duister type met velen geheimen. Het mag duidelijk zijn. De stoelendans om het voorzitterschap van de UEFA is in alle heftigheid losgebarsten.

imageDe oud praeses van wat eens de meest succesvolle voetbalclub van Nederland was, heeft ingezet op het voorzitterschap met een campagne wat vooral de corruptie en ondoorzichtige achterkamertjespolitiek voor eens en altijd moet uitbannen. Transparantie staat voorop waar geen ruimte meer is voor steekpenningen en omkoopschandalen. Slogans die het prima deden toen Seppie en Platini vol in de schijnwerpers stonden op verdenking van allerlei acties die het daglicht niet konden velen. Inmiddels zijn we een EK verder en hunkert iedereen na een korte pauze weer naar een dagelijks portie voetbal.

Onze Michael kijkt inmiddels beteuterd om zich heen en voelt zich een stuk minder zeker van zaak dan een paar weken gelden. De campagne machine stokt nu iedereen verzadigd is van alle nieuwsgeving rondom de corrupte FIFA. De rimpels in zijn voorhoofd spreken boekdelen. De campagne duurt eigenlijk net iets te lang nu duidelijk wordt dat verschonen van de UEFA eigenlijk geen item meer is. En laten we eerlijk wezen. Wie zou met zo’n leus het voorzitterschap naar zich toe kunnen trekken? Wetende dat je corrupte omgeving een stem moeten uitbrengen op iemand die jouw duistere praktijken aan banden wil leggen, geeft niet veel vertrouwen. Dat werkt alleen maar in het heetst van de strijd. Het is hetzelfde als de politiek vragen eens kritisch naar hun eigen salarissen en vergoedingen te kijken. De zittende macht geeft echt niet thuis.

Michael was een van de eerste die openlijk Seppie aanviel om zijn verdachte praktijken. Moedig maar daar maak je niet veel vrienden mee. Zeker niet als die uit het Seppie kamp komen. Met zijn steun aan de jonge sjeik bij de FIFA-verkiezingen, keerde het tij. De kaalkop, bekend van de balletjes bij de loting mocht het ambt van voorzitter naar zich toe trekken. Al snel werd duidelijk waarom meneer Infantino Seppie mocht opvolgen toen hij het nieuws haalde door te klagen over zijn geringe salaris. Een duidelijk signaal dat er bij de FIFA in elk geval niet veel zou veranderen.image

Michael zelf durfde onlangs nog te beweren dat hij de steun van minstens 27 landen zou hebben. Dat nummer is hoogst onzeker geworden nu het Noorse voetbalblad Josimar met onthutsende beschuldigingen komt aan het adres van, jawel, meneer Infantino. Deze wil maar wat graag dat de Aleksander Ceferin, de stasi Sloveen, de nieuwe voorzitter wordt.

De redelijk onbekende Ceferin staat te boek als een Russische pion die alles doet om Poetin en gevolg te bevredigen. Op zich opmerkelijk maar geen ramp als iedereen dat weet. De truc zit echter in iets anders. De nieuwe Director of Strategy van de FIFA, de heer Siem, net aangesteld door, jawel de kaalhoofdige Infantino, heeft zijn invloeden aangewend op een conferentie van de noordelijke bonden om Ceferin aan te prijzen. In vakjargon heet dat lobbyen en dat is een directe bemoeienis met de gang van zaken wat ten strengste verboden is volgens de FIFA wetten. Inmiddels hebben een paar bondsvoorzitters inderdaad hun voorkeur al uitgesproken voor Ceferin waardoor Michael zijn voorsprong met rasse schreden ziet slinken. Of het alleen verbaal lobbyen was of dat er pecunia in het spel waren zullen we wel in een onderzoekje lezen over een jaar of tien.

Michael beroept zich met een tweet op zijn oude campagne pilaren: ‘Als het waar is, dan zijn we weer bij het oude zaken doen in de voetballerij’. Hallo Michael, zijn we daar ooit van weggeweest? Inmiddels heeft de Spaanse kandidaat Villar de handdoek al in de ring geworpen. Hij ziet de bui al hangen. En met een boete plus reprimande aan zijn broek van de FIFA wegens obstructie in de onderzoeken naar frauderende bid’s, had hij toch al weinig kans gemaakt. Dus het wordt erop of eronder. Krijgen we een nieuwe voorzitter van onbesproken gedrag of blijft alles zoals het was en doen we alsof. Het laatste lijkt helaas de meest haalbare kaart. Per slot moeten we nog naar Rusland voor het WK en het zou toch wel wenselijk zijn als het Europese broertje niet te lastig doet in de weg daar naartoe.

Bieden

In het holst van de nacht baande Xavier Ortega zich een weg door een dikke laag mist.
Hij zag geen hand voor ogen. Een nacht als deze kon hij zich niet herinneren. De mist was zo dicht dat zelfs fietsen een gevaar zou vormen. Buiten dat om was het ijzig koud.
Een muurthermometer nog net bengelend aan een laatste schroef, wees een temperatuur aan van min vier graden.
mistEen druppel slijm vermengt met wat bevroren waterdamp vormde een vreemd verlengstuk aan zijn neus. Op het moment dat hij deze wilde verwijderen raakte de hand de ongeschoren huid. De lichte pijnprikkels herinnerde hem aan de koude. Zijn vingertoppen schuurde langs kleine ijskristallen die zich inmiddels hadden gehecht aan zijn baardstoppels. Een paar dagen geleden was wel anders.

‘Verdomme nog aan toe. Het kan toch niet waar zijn.’
Na binnenkomst  werd de deur met woede in het spant gegooid. De dreun was goed hoorbaar. Stukjes kalk vielen uit de muur en waren stille getuigen.
‘Hoelang zijn we nu al bezig met missie 22 Québec? En nu dit.’
De naar binnen gestormde man richtte zich tot een andere persoon die,
onderuit geschoven in een stoel, zat te genieten van een tuitknakje.
‘Maak je niet druk’ was het antwoord. ‘Ik weet waar je op doelt. We vinden wel een oplossing. Ik denk zelfs dat ik al weet hoe we het gaan doen’.
Hij nam een nieuwe teug van zijn sigaar en blies deze met gelijke kalmte uit zoals hij ook had gesproken.
‘Maar de top wil het nu’ haastte de ander zich . ‘We kunnen toch niet zomaar alles op straat gooien. Nota bene de bron wordt er in genoemd.  Als we dat onthullen dan weten we zeker dat de wereld op zijn kop zal staan.  En die herverkiezing kunnen we dan ook vergeten. Bovendien staat er keihard het bewijs in dat de spelen zijn gekocht’.
‘Geen paniek alsjeblieft, ik weet waar je op doelt’ zei de rokende man.
‘We moeten elimineren. Net als bij Sierra Alfa 10. Dan zullen we verschoond blijven van politieke en commerciële rellen. ‘
Er viel een stilte in de inmiddels met rook verzadigde kamer.  De mannen begrepen elkaar.
‘Oké, ik zal onze man opdracht geven.’
‘Vergeet verdomme niet te vegen’ klonk het nog toen hij aanstalten maakte de ruimte weer te verlaten. ‘Het moet een schone operatie zijn’.

Met ongeloof stond Xavier al enige tijd naar de rommel op Puerta del Sol, het centrum van Madrid, te kijken. Oudejaarsavond in de hoofdstad was en is een speciaal moment voor de Madrilenen.
De avond begint vaak met een uitgebreid feestmaal in huiselijke kring. De wijn vloeit rijkelijk en de variatie aan voedsel is enorm. De duurste hammen, vis en schelpdieren, bijzondere kazen. Het is allemaal te veel om op te noemen. In de stad trekt men massaal naar het plein in het centrum om daar de jaarwisseling verder te vieren.

Demonstrators gather and shout slogans in Madrid's famous landmark Puerta del SolOm middernacht, op de slagen van de klok worden traditioneel de twaalf druiven gegeten. Bij een juiste en tijdige consumptie brengt het veel voorspoed in het nieuwe jaar. Nu was dat met die druiven wel mooi gelukt en dat gaf hem zelfvertrouwen voor zijn missie.

De enorme menigte was een perfecte camouflage voor hem. Hij kon zich hier vrij bewegen zonder al te snel  te worden opgemerkt. Een paar dagen voor zijn vertrek was hij getipt dat de organisatie hem op het spoor was. Hij moest voorzichtig zijn. De informatie die hij zou ontvangen was van levensbelang voor sport.

De afspraak was om half één op de hoek bij het Museo de Jamon. Nadat hij precies vier minuten nodig had om zich door de menigte heen te wurmen, zag Xavier het beroemde restaurant. Een man met een typisch Baskische pet had hem zien komen en draaide zich van hem weg. De rugtas met het Real Madrid logo in combinatie met de TUI stikker hadden zijn werk gedaan. Het contact was gelegd en de “pet” ging voorop. Al snel schoten de twee door een wirwar aan kleine straatjes. Nadat ze Plaza Santa Ana waren gepasseerd vervolgden zij hun weg vlak achter de zetel van de regering langs. Via het Thyssen museum waren ze na ongeveer vijftien minuten strak doorlopen achter het Prado aangekomen. De “pet”had slechts eenmaal omgekeken. Een kort oogcontact was voldoende om aan te geven dat het tot nu toe in orde was.
palacio_de_cristal___retiro__madrid
De “pet” versnelde zijn pas en schoot het Retiro park binnen. Aan de rand van het meertje tegenover Palcio de Cristal liet hij een papieren zakdoek vallen bij een man met een fles cider in zijn hand . Een korte begroeting met tien woorden en een envelop waren voldoende om de sportwereld te doen opschrikken.

Met gebogen hoofd een gekromde rug liep Xavier verder door kou en mist.
Het was in Madrid zo heerlijk en nu dit pokken weer.
‘Gelukkig Nieuwjaar’ klonk het plots naast hem. De man naast hem had hij door de dichte mist niet zien aankomen. Met kracht werd een stuk metaal op zijn nieren gedrukt.
‘Wees verstandig en werk mee. Je weet wat ik wil hebben. Doe geen domme dingen.’
Bij het uitspreken van zijn laatste woord draaide Xavier zich vliegensvlug om en ramde zijn elleboog in het gezicht achter hem. Een krakend geluid duidde direct op een gebroken neus. Even voelde hij de druk van het voorwerp verplaatsen naar zijn buik. Een tweede slag met zijn andere arm boven op de schedel van de belager was voldoende om deze aan het wankelen te brengen. Met alle kracht die het rechterbeen in zich had raakte Xavier hem vol op de knie. Een ijzige schreeuw verbrak de duistere stilte. Grijpend naar zijn knie zakte de aanvaller in elkaar en rolde over de grond. De ferme trap op het jukbeen was voldoende om het lichaam in een staat van levenloosheid te krijgen.

headline ‘Gelukkig nieuwjaar… klojo’ hijgde hij. ‘Morgen sta je in de krant.’