TIENERS ONTDEKKEN OUD ARTEFACT IN LOGEERKAMER

ALMELO — Twee teenagers uit het oosten van het land, deden een ontdekking waarvan archeologische experts zeggen dat het één van de meest belangrijkste ontdekkingen is sinds 2011. Het vreemde en nog steeds niet geïdentificeerde object was gevonden in een kastje dat de naam ‘walkman’ draagt dat lag in een van de logeerkamers.

Vorige week snuffelde Lara de Vries en Amelie van Bergen, beide 14 jaar oud, rond in een van de logeerkamers van de familie de Vries, toen zij een curieus zilverachtige schijf ontdekten die vastzat in een gebroken houder.

“Wat het ook was, we wisten gelijk dat het vreselijk belangrijk was. We waren er ook zeker van dat het geen onderdeel was van de hometrainer van mijn stiefmoeder noch van de gitaar van mijn vader die hij overigens nooit heeft leren te bespelen” verklaarde de Vries.

Van Bergen, die veel series heeft bekeken over oude beschavingen zoals ‘Game of Thrones’ en ‘Downtown Abbey’ en dus als expert mag worden beschouwd, schreef het object eerst toe aan een mogelijk ornament dat priesters om hun nek droegen bij het offeren van dieren.

De Vries ontkrachtte dat idee gelijk door te zeggen dat ze meer overtuigd dat het een voorwerp was dat ooit door de Romeinen werd gebruikt als een soort mes om vlees mee te snijden.

De meisjes brachten hun ontdekking naar Collette Bakker, een buurvrouw en voormalig hoogleraar Twentologie aan de Universiteit van Hengelo. Met behulp van eenvoudige dateringsmethoden stelde Bakker vast dat het voorwerp ergens rond het achtste of negende decennium van het laatste millennium werd vervaardigd.

“Helaas is het erg beschadigd en zit het vol met krassen, maar we mogen aannemen dat de schijf ooit eens spiegelglad was en het zonlicht sterk reflecteerde” vervolgde Bakker. “Ik denk daarom meer in de richting dat het iets geweest moet zijn dat werd aanbeden in tempels of andere heilige plekken. Maar gezien de hoge reflectie kan het ook als spiegel zijn gebruikt. Bijvoorbeeld in een welgestelde familie uit een van de oude Europese bureaucratische takken”.

Andere experts geloven meer in een object dat vroeger hielp om te kunnen communiceren. Juist de eigenschap dat het sterk reflecteert, gaf onbeperkte mogelijkheden om berichten over lange afstanden te kunnen communiceren. Bakker, overigens, vindt deze theorie volkomen belachelijk. “Dat zou inhouden dat Twente voldoende zonlicht moet hebben gehad, en dat is naar mijn idee volkomen nonsens” legt Bakker uit.

DE HERINNERING WINT

“Ik wil de carpaccio” was zijn schreeuwerige toon tegen zijn vrouw. Zij was al enige minuten bezig hem te vragen wat hij nu wilde eten. En nu kwam op deze manier het hoge woord eruit. De ober begreep direct wat er aan de hand was en kalmeerde de man door hem direct zijn gelijk te geven waarop hij weer rustig werd.

Het deed me pijn dit tafereel te moeten aanschouwen. Maar het was de realiteit en de fase waarin mijn vader zich bevond. Mijn moeder had het er duidelijk moeilijk mee. Zijn gedrag tegen beter weten in, kon ze nog geen plekje geven. Zij vond hem vergeetachtig, dat wel. Maar het onderkennen dat er meer aan de hand was, zou een stap te veel zijn op dat moment. Het is een verdomde rotziekte die langzaam in een prachtig leven sluipt en die je vervolgens langzaam begint leeg te vreten. Heel vaak is er aan het einde niets meer over dan een lege huls. Leeggezogen van alle fijne herinneringen blijven sommige achter als een wrak die alleen nog wachten op die laatste zeis om langs te komen.

Concept illustration by Lightspring via Shutterstock.com

Nu we binnen moeten blijven vanwege de Corona ellende, denk ik vaker aan hem terug dan voorheen. Mogelijk dat het komt omdat ik nu meer aandacht heb aan al het creatieve werk in mijn familie. Niet alleen in de directe lijn maar ook bij een dochter van zijn meest geliefde zusje. Creativiteit zit ons blijkbaar in het bloed. En ik wil mijn vader ook herinneren als creatief mens en niet als dat zielloze en uitgemergelde hoopje vlees.

De dochter van zijn zus woont op hemelsbreed 16.000km van hier. In de vijftigere jaren besloten haar ouders, net zoals velen anderen in die tijd, naar Australië te emigreren. Gelukkig is er altijd contact gebleven. Eerst via de reguliere post maar later meer gebruikmakend van de digitale mogelijkheden. Zij is pas laat in haar leven gaan schilderen en ze heeft een ongekend talent.

Dat ze die nog aan het ontdekken is blijkt wel uit haar onophoudelijke experimenten in haar zoektocht naar nieuwe kleuren combinaties, technieken en stijlen. Soms ontoonbaar maar ze probeert het. Ze doet het gewoon. Iets wat ik bewonder, toejuich en respecteer.

Bill by Carla Blair

Ik zie mijn vader nog een achterdoek voor een toneel schilderen. Een werk van 3 -4 meter hoog en zeker 8-10 meter breed. Een monniken werk. Maar ik heb gelukkig ook een werk van hem van een veld anemonen die met de grootste precisie zijn gereproduceerd. Zijn passie voor amateurtoneel leidde na zijn eigen carrière als speler, tot het oprichten van een eigen toneelgezelschap. En niet een die je overal ziet, maar een van jongeren om hen op die manier te enthousiasmeren voor zijn passie. Hij leidde een kinderclub waar wij als verplicht vrijwillige niet alleen het figuurzagen leerde, maar bovenal hoe het afgewerkt moest worden met kleur en verf.

En dan het jaarlijkse hoogtepunt tijdens Sinterklaas. Het feest werd extra opgeleukt door zijn creatieve surprises. Als kind genoot ik van zijn puzzels en bouwpakketten. Dagenlang sloot hij zich op en werkte hij aan zijn verrassingen om op de 5e december zijn soms fantastische creaties het licht te laten zien. En op de een of andere manier doet zij, zij die op duizenden kilometers van hier haar creatieve grenzen opzoekt, mij sterk denken aan hem. Het opzoeken van je grenzen en anderen proberen te stimuleren via je werk.

En hoe had het leven zoveel mooier kunnen eindigen als we een medicijn of iets anders hadden gehad om het verloren gaan van al dat moois een halt toe te roepen. Dan had ik hem wellicht niet aangetroffen met een terneergeslagen hoofd. Dan zou hij waarschijnlijk niet urenlang aan hetzelfde pluisje op zijn trui zitten pulken. Hij zou zijn vrouw herinneren als zijn geliefde en niet als verloren zuster. Wellicht was ik nooit voor hem verloren gegaan. En misschien, heel misschien had hij nog iets moois gemaakt om deze wereld verder te verrijken. Ik mis hem. En in deze tijd van binnenblijven denk ik veel aan hem. Gelukkig gaat niet alles verloren. De gen van iets mooi maken is in elk geval doorgeven aan de volgende generatie en de generatie daarna.

Niet zolang geleden werd er veel geld gepompt in het vinden van een medicijn tegen Alzheimer. Er waren hoopvolle onderzoeken en de industrie was geïnteresseerd. Nu de resultaten uitblijven of zijn geëindigd in een dood spoor, drogen deze bronnen snel op en lijkt genezing nog ver weg. Dat is spijtig en frustrerend. Ons welzijn wordt afgezet tegen de economische voordelen of nadelen. Gelukkig gaf de minister-president aan dat je in een illusie leeft als je denkt dat de wereld er net zo uit zal gaan zien als voor de corona crisis. Ik hoor daarin, dat er meer geld naar de zorg zal gaan.

Ik kan alleen maar hopen dat mij deze verschrikkelijke ziekte bespaard blijft. Of ik hoop dat er tegen die tijd wel wat is gevonden om het in elk geval te stoppen. Tot die tijd hou ik me maar bezig met hersenspelletjes, blijf ik goed bewegen en geniet ik van mijn eigen creatieve uitspattingen. Ik geniet van de familie en de dingen die zij maken. Het helpt mij de fantastische dingen herinneren die mijn vader deed. Het helpt mij herinneren dat ik een fantastische vader had.

TU DELFT ONTWIKKELD DRAADLOZE STROOM

DELFT – De technische universiteit van Delft heeft een nieuwe technologie ontwikkeld. Daarbij is de mogelijkheid ontstaan om stroom via een draadloze verbinding over te brengen. Volgende week vrijdag wordt het onderzoek gepubliceerd in het tijdschrift Science.

“Natuurlijk zijn we dolgelukkig maar we moeten de verwachtingen ook een beetje temperen” zegt student de Hoop. “Het staat nog in de kinderschoenen en er zijn nog wel wat hobbels te nemen” vervolgt hij. De studenten hebben met een team van 12 mensen aan het project gewerkt dat onder leiding staat van Prof. Dr. van Spanningen.

Volgens van Spanningen zal dit een doorbraak betekenen van ongekende orde. “Denk maar aan al die toepassingen en dat je geen snoertje of kabels nodig hebt.” Hij is buitengewoon trots op zijn studenten en vooral blij dat zijn universiteit het is gelukt om dit als eerste in de wereld te bewerkstelligen. Prof. van Spanningen heeft jarenlang onderzoek gedaan in China en heeft een significante bijdrage geleverd aan het huidige 5G netwerk dat nu langzaam wordt uitgerold.

Op de vraag hoe het nu precies werkt is van Spanningen een beetje terughoudend. Hij is niet zeker of hij de techniek in een paar zinnen kan duidelijk maken. Na enig aandringen doet hij een poging. “In basis werkt het zoals het mobiele netwerk 5G” begint hij. “Daarbij wordt gebruik gemaakt van fotonica. Een techniek waarbij data met behulp van lichtdeeltjes wordt uitgewisseld. Supersnel en heel betrouwbaar. Om het simpel te houden, zijn we er nu in geslaagd om die data als het ware te vervangen door elektronen. Echter een lading versturen dat gaat niet. Via een ingenieus versleutel mechanisme aan de zendende kant en aan de ontvangende, wordt een soort conversie gedaan waardoor de pakketjes neutraal verzonden kunnen worden om vervolgens weer te worden omgezet in geladen deeltjes. Deze kan vervolgens gebruikt worden om dus stroom te leveren.”

Evenals bij 5G, heeft het transport een hoge frequentie nodig. Bij de mobiele telefonie is dat 3,5Ghz. Voor deze technologie is het dubbele nodig. Dat brengt ook meteen het grootste nadeel in beeld. Hoe hoger de frequentie, hoe korter de afstand. “We hebben nu stroom over een afstand van 6 meter weten over te brengen” meldt van Spanningen. We denken dit op korte termijn naar meer dan 100 meter te krijgen. Echter de grootste uitdaging zit wel in de frequentie. “Die kost nu meer aan energie dan het oplevert” gaat van Spanningen verder. Maar ook daar is hij voor de toekomst hoopvol gestemd.

Wanneer deze technologie beschikbaar komt voor de consument is nog zeer onduidelijk. “Natuurlijk moeten de afstand, frequentie en het energie verbruik nog optimaliseren. Daarna hebben we nog onderzoek nodig of 7Ghz de gezondheid niet schaadt. Alles bij elkaar nogal wat zaken die opgelost moeten worden. Maar we kunnen het” benadrukt van Spanningen.

VLIELAND KRIJGT FIETSTUNNEL

OOST-VLIELAND – Het kabinet heeft besloten om een investering te doen van maar liefst € 50 miljoen om Vlieland met het vaste land te verbinden door middel van een fietstunnel. Zij komen met dit opmerkelijke besluit in het kader van het terugdringen van fijnstof. Daarnaast zullen de Waddeneilanden in de toekomst een aanzienlijke aanscherping van de milieuregels krijgen.

Het was al jaren de wens van het kabinet om de veerponten uit de vaart te halen. Vlieland zal nu het eerste veerpont vrije eiland worden. “Gezien het eiland toch al is verboden voor auto’s, was dit de meest voor de hand liggende keuze. Met het stoppen van de veerdiensten en dus geen vervuilende dieselmotoren meer op het wad, komen we tegemoet aan de toekomstige regels” aldus woordvoerder Peter Zandhaas.

De tunnel zal onder de Waddenzee door worden gegraven. Samen met een Duits bedrijf dat expertise heeft in het diep graven in zanderige bodems, heeft de gemeente de plannen ontwikkeld en aangeboden aan de regering. Die stemmen nu dus in met de tunnel en zullen zorgdragen voor de kosten.
“Voor de boringen zullen we behoorlijk diep moeten gaan” vervolgt Zandhaas. “Het eco systeem wordt daarom volledig ontzien”.  Dat de techniek bestaat, heeft zich onder andere in het Midden-Oosten bewezen waar onlangs een kamelenbaan tussen Bahrein en Saudi-Arabië is geopend.

Over hoe de fietsen van het diepste punt weer naar boven komen was Zandhaas zeer duidelijk. “Bij het omhoog gaan heeft de fietser de keuze. Hij kan inhaken in een soort skilift met zijn fiets of als hij een elektrisch aangedreven middel heeft mag hij zelf naar boven trappen”. Hoe het zit met de neerwaartse gang, komen er twee opties. Een strook waar de snelheid van 25 km/h niet mag worden overschreden en een strook waar tot maximaal 80 km/h mag worden gedaald. Voor deze laatste moeten de fietsen wel uitgerust zijn met schijfremmen of een krachtige terugtraprem.

De tunnel zal overigens niet geheel gratis zijn. Het wordt voorzien van een tolsysteem.  “Een kleine bijdrage mogen we wel vragen voor dit prachtige project” zegt Zandhaas. “Voor slechts € 1,50 per fiets mag je gebruik maken van de tunnel. Fietsen met een aanhanger komen op € 2. Bakfietsen zullen helaas worden geweerd, daar hebben we de infrastructuur niet voor” aldus de zegsman. De oplevering staat gepland voor 2026.

MAN RIJDT AL ENIGE TIJD MET CARAVAN ALS BOM

HUIZEN (N-H) – De politie van huizen heeft een man aangehouden die zijn caravan gebruikte als tankwagen. Bij de aanhouding heeft de politie 360 liter benzine en 2800 rollen toiletpapier in beslag genomen.

De politie kwam de man op het spoor omdat de autowegen meer leeg zijn dan anders. Bij de grensovergangen staan camera’s die al het verkeer dat ons land binnenkomt op beeld vastlegt. Nu het verkeer door de corona crisis met zo’n 70% is afgenomen, viel het een controleur op dat hij dezelfde caravan meerdere malen per week de grens zag oversteken. Saillant detail was dat de aanhanger wel erg diep op de weg lag.

Navraag bij de politie gaf meer duidelijkheid hoe dit heeft kunnen plaatsvinden. “Onze oplettende Giel in het controlecentrum zag hem al voor de derde keer de grens overkomen deze week” meldt woordvoerder Bikkels. “Met de nummerplaat in de hand is de bestuurder zo gevonden” gaat hij vervolgens verder. Bij de arrestatie was de man thuis bezig met het overpompen van de goedkopere benzine. “We hadden het huisnummer niet eens nodig” zei agent van der Velde. “We roken de benzinelucht al op 100 meter afstand.”

De gearresteerde man kwam op het idee dankzij zijn vrienden die in Luxemburg wonen. “Ik ga met regelmaat op visite en dan gooi ik de wagen gelijk even vol. het is namelijk een stuk goedkoper. En toen dacht ik. Waarom niet een beetje meer in wat jerrycans”. Gemiddeld nam de man voor € 100 extra mee terug maar al snel waren ook de buren in straat geïnteresseerd. Om het nog een beetje rendabel te houden, bouwde de man 4 tanks van elk 90 liter in zijn caravan. Door bij 4 verschillende pompen te tanken, bleef het onopgemerkt bij de pomphouders.

Op de vraag of hij ooit had stilgestaan wat voor gevaar het kon opleveren, haalde de man de schouders op. “Lekker belangrijk. Er is toch niks misgegaan. En met die wc-rollen erom heen kan het niet zoveel kwaad” antwoorde hij onverschillig. Bij het zien van een overvloed van wc-papier in Luxemburg nu er in Nederland sterk wordt gehamsterd, zag de man een extra buitenkansje. Hoe de man aan zoveel rollen in één keer is gekomen, daarover tast de politie nog in het duister.

RENESSE ONTDEKT GROOTSTE STRANDKUIL OOIT

Renesse – In het Zeeuwse badplaatsje Renesse is een opmerkelijke vondst gedaan. Net buiten de grenzen van de gemeente stuitte de duin- en kustlijn brigade tijdens hun controle op de grootste kuil ooit gegraven op het strand. Volgens de brigade was de kuil moeilijk waarneembaar. Een vernuftige camouflagetechniek heeft de kuil waarschijnlijk al voor maanden aan het oog onttrokken.

“Het was een beetje toeval” meldt een van controleurs. “Het zijn op de juiste plek op de juiste tijd in combinatie met de stand van de zon, heeft de kuil verraden. Opeens zagen we een vreemde schittering opdoemen uit het zand. Bij controle bleek het al snel dat het eigenlijk geen zand was” aldus de man. Nadat de camouflage verwijderd was, staarden de controleurs in een enorm gat. Volgens de brigade hebben ze in hun bestaan nog nooit zoiets gezien.

Uit nader onderzoek bleek dan ook dat dit de grootse kuil is die ooit op het strand is gevonden. Sinds 1975 houdt de brigade een logboek bij met alle gevonden kuilen. Het logboek telt nu ruim 15.000 kuilen welke zijn vastgelegd in een uitgebreid computersysteem. “In combinatie met Google maps kunnen we niet alleen de grootte maar ook de precieze locaties bijhouden. Dit met het oog op recidivisten” vertelt een deskundige. Uit de verrichte metingen kwam al snel naar voren dat dit de grootste kuil ooit was die is gevonden. Volgens ooggetuigen was het ruim genoeg om met een gezin met drie kinderen er ruimschoots in te vertoeven.

Tijdens de persconferentie werd pas echt duidelijk hoe groot de kuil was. De brigade trof onder andere 4 ligstoelen, een lounge set met 3 parasols en een mini koelkast aan die nog gedeeltelijk gevuld was met bier van het merk Krombacher. “Dit duidt op een echte Duitse kuil” gaf de persvoorlichter toe. Maar dat was nog niet alles. Een animatie die speciaal voor deze conferentie in elkaar was gezet, gaf een overzicht van een gangenstelsel die de kuil met nog drie andere kuilen verbond.

“We zijn blij dat we dit nu ontdekt hebben. Er zijn aanwijzingen dat er een start is gemaakt met een gang onder de duinen door het land in. U kunt zich voorstellen wat er dan kan gebeuren bij hoogwater” meldt de brigade vervolgens. Met het oog op het gevaar dat de kuilen met zich meebrengen, verwees de brigade naar de wet uit 2018 dat kuilen slechts 50cm diep mogen zijn.

Van wie de kuil is tast men nog in het duister. Echter, volgens de brigade is het slechts een kwestie van tijd voordat de eigenaar is opgespoord. Volgens de man die is belast met de opsporing is er namelijk naast Der Spiegel een humoristisch blad gevonden.
“Duisters maken geen grappen en houden niet van humor, dan is de persoon die we zoeken dus al snel gevonden.” Dat de kuilengraver op een flinke boete kan rekenen is wel zeker. Er bestaat zelfs een kans dat gezien de omvang van het delict, de dader een zware taakstraf krijgt opgelegd.
“We kunnen nog wel iemand gebruiken om alle kuilen weer te dichten” schertste de opsporingsbeambte.

Delen