Alle berichten van Hans

MEISJES IN BLUSSURETIJD

Inzending schrijfwedstrijd April 2020

Ik weet het nog goed. Die eerste en enige voetbalwedstrijd die ik ooit speelde. Ik zat nog op de middelbare school en deed wat vakantiewerk in de plaatselijke buurtsuper. Daar leerde ik Els kennen. Een potige dame die dagelijks voor de verse groenten zorgde. Els was een sociaal bewogen mens met wat de dorpsbewoners wel een ‘brutale bek’ noemde. Toch was Els erg populair bij haar klantjes. Haar kennis en vooral haar helpende hand vielen goed bij de wat ouderen. Bovendien had ze de verste groenten van het dorp.

Aan het einde van de woensdag riep ze me even apart. Of ik weleens gevoetbald had. Vol verbazing keek ik haar aan. Nog voor ik nee kon schudden vertelde ze me van het vrouwenelftal dat meedeed aan de zomercompetitie bedrijfsvoetbal. Ik schudde nee maar het was tevergeefs. Overrompeld door haar woordenstroom was ik al snel opgesteld. Zaterdag om 19:00 melden op het sportcomplex was de opdracht.

Met lichte paniek vertelde ik thuis wat mij zojuist was overkomen. Vader lachte en mijn moeder deed of ze erg met mij meeleefde. Ik zag nog één escape. Ik had namelijk geen kicks. Maar vader had de oplossing. Nicht Elise had eens een blauwe maandag gevoetbald. Zij had vast haar kicks nog wel ergens. Elise en ik schelen drie maanden en hebben dezelfde bouw met dat verschil dat haar voeten één maat groter zijn. Vader vond dat geen probleem.

Klokslag zeven zag ik Els. Ze zei dat ik linksback zou spelen. Een goede plek voor een niet ervaren speelster. Ik heb het geweten. Ik snapte niets van buitenspel en rende naar voren als dat niet moest en omgekeerd. Mijn schoten dwaalden af en ik had zeker twintig panna’s tegen. Daarentegen scoorde ik wel. Weliswaar in eigen goal, maar toch. We verloren met zeven tegen een.

Na de wedstrijd stelde Els mij gerust. Of ik zin had om mee te gaan met de meisjes in blessuretijd. Ik schudde weer nee. Ik had namelijk geen idee waar ze het over had. Stomverbaasd keek ze me aan. Termen als ‘hole 19’ en ‘de derde helft’ werden naar mijn hoofd geslingerd. Maar het bleef blanco. Ook hier was geen weg terug. En ook dit heb ik geweten. Ziek en slingerend ging ik huiswaarts. Eenmaal thuis ging het mis. Op handen en knieën voorzag ik de douchebak van een nieuw patroon. Vader lachte niet meer. Het kon me niets schelen.

MILJOENEN STEUN VOOR V.I.P.’s

DEN HAAG – De verstoorde sociale hiërarchie welke veroorzaakt wordt door de corona lock-down, heeft een “nieuwe crisis die we niet langer kunnen negeren” zegt een woordvoerder van de regering. Het departement van noodhulp heeft daarom maar liefst 34 miljoen uren van onmiddellijke aandacht afgeroepen voor VIP’s en beroemdheden in nood.

“Deze mensen, die worden gezien als de meest gevoelige groep in onze samenleving, ze zitten opgesloten in hun kapitale villa’s in Het Gooi reservaat en kunnen niets meer” zegt woordvoerder Jan Klaassens in een persconferentie gisteren. “Naast dat zij twee linkerhanden hebben zijn zij verveeld, verliezen langzaam de hoop, maar hebben met de nieuw afgekondigde maatregelen een heel slecht vooruitzicht. Als we ze niet snel helpen dan zullen sommigen het volgende seizoen niet halen vanwege een te kort aan aandacht.”

“Als we met zijn allen twee uur aandacht schenken per week, dan kunnen we ons park van beroemdheden redden” zegt Klaassens vol overtuiging. “Deze zielige groep mensen hebben sterk behoefte aan onze ogen en oren, en zij hebben die per direct nodig.”

Het idee is om net werkloos geworden burgers, te gaan inzetten om hun aandacht te schenken aan de VIP’s, te beginnen met de zwaarst getroffenen zoals Peter R. de Vries, Linda de Mol, Marco Borsato en Bert van Marwijk. Deze laatste kwam recentelijk in het nieuws met zijn schreeuw om aandacht, door te stellen dat het voetbal nauwelijks op de agenda staat.

Er is een speciaal potje van 10 miljoen uren vrijgespeeld voor schrijnende gevallen als Barbie die onlangs een ongeluk heeft gehad in haar onverzekerde auto en voor Roy Donders die in opspraak is gekomen met zijn laatste ‘fashion item’ het RD-mondkapje.

Over Martien Meiland is Klaassens heel stellig: “Zijn behoefte is op dit moment zo groot dat we daaraan niet meer kunnen voldoen. Het is spijtig en heel vervelend, maar ik ben bang dat dit het einde van de Meilandjes zal betekenen.”

 

OPZIJ, ANDERS PUF IK IN JE GEZICHT

“Kom ik je tegen dan adem ik doodleuk in je gezicht” zeggen joggers uit Bloemendaal tegen het publiek. Ze herinneren de mensen op straat graag aan het feit dat als ze een jogger zien naderen, zij niet uit de weg hoeven te gaan. “De stoep is per slot van iedereen” benadrukken de jongeren. “We doen het slechts voor een kort moment en daar hoef je niet direct gealarmeerd voor te zijn.”

De 29-jarige fitness verslaafde Natasja meldt “Ik heb al in geen zes jaar een verkoudheid gehad en dus zal ik het virus op geen enkele manier bij me dragen. Als je bang bent voor de gezonde uitademing van vreemden, dan heb je eerder last van een fobie. En ik ken een goede therapeut. Indien nodig geef ik je zijn nummer.”

Mark-Jan, een 33-jarige jogger zegt dat het fysiek onmogelijk is om ziektekiemen over te dragen aan iedereen die hij tegenkomt. “Ik ren zo snel dat ik een opwaartse luchtstroom creëer die de virusdeeltjes die ik eventueel zou uitademen, direct in een hogere atmosfeer terechtkomen waar ze door de UV-stralen direct worden gezapt” zegt hij. “Als ze terugvallen naar de lagere sferen dan zijn de vlokken zo onschadelijk dat je zelfs kinderen erin kunt laten spelen.”

Een andere jogger genaamd Virellia, waarvan bekend is dat zij hele trottoirs inneemt op de Bloemendaalseweg, zegt dat de voetgangers voornamelijk het probleem zijn. In de toch wel ‘grijze’ gemeente lopen te veel ouderen onnodig in de weg. “Van mijn fitnesscoach moet ik elke week minstens 75 kilometer in de open lucht joggen, dus ik heb geen keus” zegt ze. “En al dat langzame verkeer kan beter in hun tuin gaan recreëren. In Engeland loopt iemand met zijn rollator rondjes in zijn tuin. Dat kan hier toch ook?” vraagt ze zich af. “We zitten allemaal in dezelfde pandemie” voegt ze eraan toe. “Ik draag mijn steentje bij door fit te blijven, laten zij dat doen door uit de buurt te blijven alsjeblieft.”

Duinloper Sebastiaan vindt het veel te druk in de duinen. “Er zijn mensen die hier komen om van de pas uitgelopen natuur te genieten. Daar heb ik echt geen tijd voor, hoor.” Zij lopen alleen maar in de weg volgens hem. “Mijn neefje die afgelopen weekeinde zijn tulpen rondje probeerde te rennen, kon haast over de hoofden lopen” vervolgt hij gekscherend. “Ik ben al mijn leven lang vrij van virussen. Dat komt door het speciale zand wat we hier hebben. Dat bindt zich direct aan alles wat niet lichaamseigen is.” Sebastiaan is er ook van overtuigd dat al zou hij 5 minuten in je gezicht staan hijgen, dat er nog steeds niets aan de hand is. “Maar dat doe ik niet hoor, het is hooguit een minuut of twee.”

RECORD AAN BOETES

AMSTERDAM – In het afgelopen paasweekeinde heeft de politie in Amsterdam 108 bekeuringen uitgedeeld aan fietsers die voor het stoplicht stonden te wachten. De politie spreekt van een toename vergeleken met een gewoon weekeinde. Als verklaring geven de autoriteiten op, dat het komt door het mooie weer en de Lock-down waar ons land zich nog steeds in bevindt.

Al sinds het jaar 1932, toen de verkeersregeling door middel vanlichtsignalen zijn intrede vond, worden de regels volkomen genegeerd in onze hoofdstad. Het waren met name de studenten uit die tijd die massaal het stoppen aan hun laars lapten. De toch al lui uitgevallen student in Amsterdam had zo zijn geplande tijdschema om op tijd te komen voor zijn colleges. “En in dat schema paste het oponthoud van de verkeerslichten niet” vertelt historicus Maarten Verleden. “En dat is uitgegroeid tot een cult dat heden ten dage nog leeft in de stad.”

“De stad kent een vorm van een geaccepteerde jungle” legt Monique inde Warren uit. Mevrouw inde Warren is evenals Verleden, verbonden aan het instituut dat begin deze eeuw is opgericht en tot taak heeft de culturele gewoonten en aangepaste gedragingen in de stad waar te nemen. Haar afdeling legt niet alleen de gebruiken vast maar doet ook onderzoek naar nieuwe afwijkingen.

In de hoofdstad worden in een weekend gemiddeld 5.630 keer een rood licht genegeerd. “U kunt zelf wel uitrekenen wat dat op jaarbasis is” meldt inde Warren met een glimlach. “We proberen via onderzoek nieuwe trends te ontdekken die een gevaar of juist niet voor onze burgers kunnen zijn. We kunnen dan op tijd maatregelen nemen als dat nodig mocht zijn.”

Het negeren van het rode stoplicht door fietsers in Amsterdam is een ingeburgerd begrip. Taxi’s, trambestuurders en buschauffeurs weten niet beter. Ook de Amsterdamse bevolking is volledig ingesteld op dit gedrag. “Nu met de toename van buitenlandse studenten, nemen het aantal stoppers duidelijk toe” gaat inde Warren verder. En dat levert een gevaar op voor de veiligheid.

“Stel, een taxichauffeur ziet een fietser een stoplicht naderen. De taxi heeft groen licht maar weet dat de fietser met rood licht niet gaat stoppen. Daar anticipeert hij dus op. Als nu dezelfde fietser plots gaat stoppen en de chauffeur wordt daardoor afgeleid omdat hij niet meer weet wat er gaat gebeuren, krijg je onnodige ongelukken met bijvoorbeeld achteropkomend verkeer. Dat moeten we zien te voorkomen” zegt inde Warren stellig.

Met het mooie weer zijn er meer buitenlandse studenten die de fiets nemen om er toch even uit te zijn in deze binnenblijf periode. “En daar zij nog niet bekend zijn met de regels van de jungle, wordt er onnodig gestopt.” Uit veiligheidsoverwegingen hebben we daarom met de politie gesproken en hebben wij hen gevraagd wat harder op te treden. Overigens krijgt elke bekeurde fietser een flyer met de geldende gebruiken in de stad. Daarin zijn ook zaken terug te vinden van hoe te blowen op straat, waar je een aangewezen wildplasplek aan kunt herkennen en dat het woord kutteef niet gepast is bij een eerste ontmoeting. De flyer “Die jungle is van ons allemaal” is ook te verkrijgen op site van de gemeente en is in 15 verschillende talen beschikbaar.

WIE IS TOCH DIE MAN…

De jongen en het meisje zitten nog rillend op de bank als zij hun verhaal doen. “Het begon allemaal toen we niet meer naar school hoefde” begint Kyra-Jinx. “We hadden net met mama boodschappen gedaan en toen we thuiskwamen zat hij daar, op de bank en voor onze de televisie. We schrokken enorm” vertelt het meisje. De moeder trachtte de kinderen te bedaren maar de situatie werd naar gelang steeds erger.

“Op een gegeven moment moest ik mijn mond houden” gaat Dirk-Bastiaan verder. “Ik mocht niet meer met mijn speelgoed spelen en al helemaal geen geluiden meer maken. Op het laatst mocht ik alleen nog met mijn Lego spelen onder de voorwaarde dat ik zacht zou bouwen.” Maar ook dit was nog niet het ergst.

“Na twee weken groeide er een baard op zijn gezicht die er niet uit zag. De man veranderde langzaam in een verwilderde. En elke dag sneed hij het vlees. Iets wat alleen door Mama wordt gedaan” gaat het spookverhaal verder. “Op een gegeven moment wilde hij zelfs komen voorlezen” rilde de jongen. “Het was echt heel erg eng.” Maar nog was dit niet genoeg. De vreemdeling ging zich steeds meer met het dagelijkse leven bemoeien en legde zelfs straffen op.

“Na een week of vier toen ik heel stil met de Lego aan het spelen was, viel er per ongeluk een steentje op het parket” vertelt de jongen met de schrik nog in de ogen. “Ineens was hij door het dolle heen een ging tekeer als een wilde.” Het verhaal vertelt verder dat de jongen bij de armen is gegrepen en voor straf een paar uur opgesloten is opgesloten in het schuurtje achter in de tuin. Het waren de kalmerende woorden van de moeder wat uiteindelijk leidde tot de vrijlating van de jongen.

Na dit voorval heeft de moeder de politie gebeld en het hele verhaal voorgelegd. De man is in voorlopige hechtenis genomen. De man heeft zich niet kunnen identificeren wat de politie noopte om een DNA test af te nemen. Al snel bleek dat de vreemde eigenlijk niet zo’n vreemde was. De man staat namelijk geregistreerd als partner van de vrouw.

Als werknemer op een booreiland was de man zelden of nooit thuis. En had als vader blijkbaar nooit enige indruk achtergelaten bij zijn kinderen. Iets wat dus als 4 weken terreur is ervaren door de kinderen. Of de man ook daadwerkelijk de biologische vader van de twee is, moet verder onderzoek nog uitwijzen. De man kan zich namelijk niets van de kindernamen herinneren en blijft daardoor in voorlopige hechtenis.

EMOTIONELE LOCKDOWN

Nu dat we ons al meer dan 20 dagen in een intelligente Lock-down bevinden, worden de signalen van een emotionele breakdown ook steeds zichtbaarder in de samenleving. Om mensen te helpen met zelfdiagnose, zijn we op zoek gegaan bij een paar specialisten. Zij geven voorbeelden van de 5 belangrijkste kenmerken. Mocht u aan het einde van dit artikel een 4 of hoger scoren, zoek dan hulp. U bent een gevaar voor uzelf en een ander aan het worden.

MISBRUIK VAN MIDDELEN

“Dit kenmerk is makkelijk te herkennen” aldus Prof. de Hoop. “Bijvoorbeeld het excessief gebruik van toiletpapier is een duidelijk misbruik van middelen. De eerste tekenen hebben we al gehad nog voor de Lock-down een feit was. Mensen sloegen massaal wc-papier in uit de angst voor een tekort. Een typisch gedrag dat wordt gezien bij de eerste tekenen van een emotionele paniek. Ook het misbruik van eten. Mensen eten de hele dag door zonder dat ze nog bewegen. Een andere bezigheid die opvalt is het bijten op een stokje. De vraag naar houtjes in de winkels is zeker net zo groot als het wc-papier” legt de Hoop uit.

LETTERLIJK ALLES IS KLOTE

De muren komen op je af en alles is klote. Het tweede kenmerk dat al snel gezien wordt na een paar dagen binnenblijven. Netflix heeft klote programma’s, het is altijd de hetzelfde klote nieuws, zelfs op excursie naar de supermarkt is een klote onderneming. De verplichte 1,5 meter is klote en zelfs de klote producten die je nodig hebt zijn er niet. Mensen met een gezin vinden de partner vooral klote. Bij de meer ernstige gevallen, worden ook de kinderen onderdeel van het klote bestaan. In dit laatste geval zien je dan ook vaak dat handen en voeten worden vastgebonden en de mond gesnoerd. “We zien dit vooral bij mannen optreden” zegt Dr. Enkelaars. Met een grote lach op zijn gezicht verhult hij verder dat mannen met deze aandoening, zelfs hun eigen ballen klote vinden. Hebt u hem?

BESLISSINGEN NEMEN IS MOEILIJK

“Dit kenmerk moet niet verward worden met de ‘besluiteloosheid’ die een partner ook in het dagelijks leven kan vertonen” vertelt Dr. van Keuzenaar. Een besluiteloze partner neemt vooral geen beslissingen als het gaat om keuzes in kleding, aanschaf van meubelen of bijvoorbeeld een film in de bioscoop. “Bij een emotionele breakdown gaat het duidelijk een stap verder” meldt van Keuzenaar. “Bij dit soort patiënten ziet men dat ze geen keuze meer kunnen maken tussen het gebruik van wc-papier en de hand. Een reden te meer om geen papier te hamsteren komt er uit zijn mond met een grote glimlach”. Ze kunnen ook niet meer beslissen om nog te gaan douchen. Je ziet ook veel patiënten verslonzen en vervuilen. Ook hier zien we dat mannen er meer last van hebben. Een keuze maken voor gezinsuitbreiding bij een verplichte binnenblijf periode, resulteert in 85% van alle gevallen tot een zwangerschap.

EEN GEK PERSOON ZIJN

In dit stadium gaat het gedrag echt veranderen. Je ziet mensen die niet meer met emotie om kunnen gaan en zij doen  de vreemdste dingen. Dansen op tafel, met een racket een tennisbal hoog proberen te houden tegen een muurtje of zomaar uit het niets een oerkreet loslaten in de toch al gestreste omgeving. Met name het kort op elkaar leven voor een langere periode, is de oorzaak van dit gedrag. Je ziet ook veel mensen 3 keer per dag de plantjes watergeven wat overigens niet moet worden verward met een vorm van dementie. De afwijking kan best gevaarlijk worden als de gekheid gepaard gaat met geweld. Niet te verwarren met huiselijk geweld, de agressie toont zich meestal in het overmatig boren van gaten, verbouwingsdrift en het bereiden van maaltijden die men niet lust.

AFSTAND NEMEN

In deze laatste stap neem je steeds meer afstand. Niet de gewone 1,5 meter afstand maar afstand van alles. Je wilt geen seks meer met je partner, daarentegen vergrijp je je steeds vaker aan je jeugdknuffel. Je wil niet meer met je kinderen te maken hebben, je begint zelfs te beweren dat ze niet van jou zijn. De buren die je al jaren netjes begroette, worden vuile buitenlanders. De middelvinger wordt een wel heel erg populair gebaar. Het uitje in de supermarkt wordt een hel want je wilt niemand meer zien en tegenkomen. Er zijn gevallen bekend dat pas na 4 dagen iemand werd gevonden achter de pallets met bierkratten uit angst voor contact.