Categorie archieven: Opinie

Fake

Dat de wereld wordt overspoeld met ‘fake’ nieuws mag toch hopelijk voor bekend worden geacht. Als kranten boven hun artikel dan ook nog eens misleidende koppen gaan plaatsen, dan wordt het wel leuker maar niet makkelijker om nog te begrijpen waar het in deze wereld om gaat. Mijn beste vriend Derrik was deze week ook even helemaal de weg kwijt. Mijn vaste kroegmaatje is iemand die graag koppen snelt maar niet de moeite neemt om een artikel volledig uit te lezen. Laat staan dat hij eventuele onderliggende of diepgravende achtergrond stukken leest. Pogingen om hem aan NRC Next te helpen mocht niet baten. Hij blijft zich richten op de vette kopen van de grootste krant van Nederland. Er is dan niet veel nodig om hilarische discussies te krijgen. De telegraaf kopt: ‘Orlando B. bleek wolf in schaapskleren.’

Nu ken ik maar 1 Orlando B., dus is dat bij Derrik zeker ook het geval. Rood aangelopen laat hij mij de kop lezen.
‘Die elf uit de Lord of the Rings blijkt een grote viespeuk te zijn’ roept hij ondertussen.
‘Hij heeft met ik weet niet hoeveel vrouwen seks gehad. Een kutpiraat is het.’
Ik lach een beetje en probeer de krant uit zijn handen te grissen.
‘Heb je wel de goeie voor je’ vraag ik nog. Ondertussen heb ik het papier in handen. Nadat Derrik een beetje is uitgeraast, probeer ik hem aan zijn verstand te brengen dat het hier om iemand anders gaat. Een priester nog wel. Onder het mom van duiveltjes uitdrijven, heeft hij op z’n dooie gemak het halve dorp gepenetreerd. Niet alleen vrouwen maar ook minderjarige meisjes waren slachtoffer van deze wolf. En erger nog, zijn stroming die luistert naar de  intrigerende naam Rains of Blessingkerk, heeft inmiddels ook haar sporen in Nederland. In 2012 was deze goeroe in Nederland op tournee en niemand weet hoeveel duivels inmiddels zijn uitgedreven. Een teleurgestelde kijkt Derrik mij aan.
‘Had hij maar geen Orlando B. moeten heten’ hoor ik hem nog zachtjes zeggen.

Dat Derrik niet erg rubriek vast is, blijkt wel nog geen 3 minuten later. Op zijn mobieltje laat hij me een filmpje zien van een groep 14-15 jarigen die een biljet van 50 gulden onder ogen krijgen. Dit naar aanleiding van het overlijden van de ontwerper eerder deze week. De reacties zijn hilarisch. Een groep millennials die nooit een gulden hebben gekend, weten blijkbaar ook niets van wat er voor hun geboorte speelde. De een wijst het toe aan nep geld, een ander vindt het zo gekleurd het zal wel uit Amerika komen. Terwijl ze daar alleen maar de kleur groen kennen. Iedereen noemt het euro’s terwijl er toch duidelijk gulden opstaat. De meesten hebben nog nooit van het woord gulden gehoord. Ze geloven de verslaggever gewoonweg niet. Zelfs als hij beweert dat het werkelijk guldens waren. Buikschuddend nippen we aan ons biertje.

De krant ligt nog voor ons. Het blad lijkt wel meer nep inhoud te hebben dan ik dacht. De tweede partij van Nederland denkt namelijk nog steeds aan regeren en op de Voque prijkt, lees ik, Victoria. Wel het meest neppe Spice meisje uit de band. Marrokkanen die zich niet meer veilig voelen in Nederland hebben een meldpunt. En omdat de programma’s van ‘onze’ Erica niet meer scoren, wordt de ex-zwemster, china expert en super Bobo uit de Olympische beweging door omroep Max aan de kant gezet. Ze prijkt naast een foto van een nep president die maar weer eens een beperking aankondigd, dit keer richting Cuba. Smullen is het. Gelukkig pompen we nog steeds miljarden in de bodemloze put die Griekenland heet. Het instituut dat onze centjes maar blijft storten is inmiddel met een meerderheidsbelang van meer dan 50% van de schulden, eigenaar van het land. Derrik zijn brein is in topform.
‘Misschien kunnen we die guldens naar Griekenland sturen. A) ze herkennen het niet, B) het helpt toch niet en C) terug komen doet het niet dus missne we niks.

We kijken elkaar eens diep in de ogen. We begrijpen elkaar. Een flinke slok en over tot de orde van de dag. Een potje backgammon.

Beurs

Het gebeurt niet vaak. Zeldzaam als het is dat er 5 planeten op een rij staan, zo zeldzaam is het dat de beurs der beurzen gelijk valt met carnaval. Alles wat gepensioneerd is, niet meer werkt of voor andere reden langs de deur loopt, trekt de komende weken massaal naar dit carnavaleske festival in Amsterdam. Het mekka van dom vermaak waar iedereen je van alles wijs kan maken, is de ideale opwarmer voor de verkiezingen in maart. Zoals de huishoudbeurs zichzelf promoot: het gezelligste uitje van Nederland. Bij het opschrijven hiervan krimpt mijn maag ineen.

Van huis uit was moeder gelukkig geen fan. Dus gingen wij nooit. Misschien daarom ook wel dat ik een apathie tegen dit soort volksvermaak heb. Om toch een objectief beeld te vormen over wat er op deze   megabijeenkomst te beleven valt, heb ik de agenda eens bekeken. En dan doel ik natuurlijk op echte happenings buiten het je laten volgooien met drankjes en je te over doen aan alles wat er maar te vreten wordt aangeboden. Nee, serieuze zaken waar je wat mee kunt.

Zo kwam ik in het creatief paviljoen haken is hot tegen. Nou ken ik die activiteit nog van mijn Oma. Ik meen zelfs dat mijn moeder het ook nog deed, maar sindsdien had ik toch echt de illusie dat het net als de pokken volledig uitgeroeid was. Maar nee, het is hot en de verzorgingshuizen van Nederland haken zich helemaal dicht om de slechte zorg maar te verkappen. Punniken deed ik als kind weleens. Uit verveling en omdat iedereen het deed. Zo’n koordje haken op en leeg houten garenklosje met vier spijkertjes erin. Als ik dat nu aan mijn kinderen zou leren verklaren ze me voor gek. Of er niet een App voor is zullen ze vragen.

Maar er zijn gelukkig ook andere hoogtepunten die nuttige zaken behelzen. Zo is er een workshop voor een het maken van een bodyscrub zeepje. Niet verwarren met een zomerzeepjes ketting. Ik zou niet weten wat ik zonder zoiets in mijn badkamer moet doen. Als iemand bij mij met zoiets thuis zou komen ging het regelrecht de bak in. Niet getreurd, we kunnen ook gaan discussiëren. In een sessie over Happy en Healthy mag je namelijk wél over menstruatie komen zeuren. Hoe verzinnen ze het. Iedereen met een gezonde vrouw of met nakomelingen van datzelfde geslacht weet dat er altijd gezeurd wordt over dat onderwerp. Mijn spaarpot zou rijkelijk gevuld zijn als ik voor elk woord pijn, buik en sukkel je begrijpt er niks van een euro zou krijgen.

Maar het kan blijkbaar nog erger. Een sessie bijwonen van het best verkozen medium Omata Tutini. Ik verzin het niet, het staat echt op de kalender. Eenmaal bij haar geweest loop je depressief verder over de beurs en stamp je nog wat extra vreetwerk naar binnen. Je hebt zojuist gehoord dat je ooit een keer doodgaat. Vreselijk allemaal. Als we het over fake news hebben, dan hebben we er hier wel een te pakken denk ik.

Beelden van een in een carnavalskostuum verklede man doet mijn vermoeden van de twee evenementen bevestigen. Op de vraag wat hij daar doet vertelt hij vrolijk dat de bezoekers voor 90% uit vrouwen bestaat. De hartjes in zijn oren bengelen vrolijk heen en weer als hij breeduit begint te glimlachen.
‘En daar komt ik voor.’
Hij is uit op de vrouwtjes.
‘Verkleed willen ze met mij op de foto, kopje koffie en dan hupsakee, van het een komt het ander he?’
Je dost je dus uit om vervolgens de koffer in te duiken om eens even flink te gaan haken zodat er niets meer te zeuren valt. Daarmee bewijs je nog maar eens keer dat Omata het weer eens fout had. Paringsdriften die je normaal gesproken bij dieren ziet, doen zijn intrede op de beurs. Hij voegt eraan toe dat de beurs voortaan zijn naam maar moet veranderen in Datingbeurs. Of ze daarmee ook zoveel van dat volk kunnen lokken als nu, wens ik te betwijfelen.

De beurs der beurzen. Als je politiek een slag wil slaan in maart moet je er op de beurs bij zijn. Daar loopt het electoraat dat altijd hoog scoort in de peilingen in de categorie weet niet. Daar zijn de zieltjes te koop die het verschil gaan maken. Ze laten zich alles aansmeren en geloven van alles. Armen vol met prullaria die binnen een week weer in de vuilnisbak belanden. Of, nog even bewaren en laten verpatsen door je kleinkind op de vrijmarkt. De vergelijking met de politiek is bijna daar. Ze beloven van alles, neemt het mee naar huis en geeft dan je stem aan hen. Maar al snel zie je niets terug van wat ze je meegaven, dus onvrede en overboord met die lui.

Het enige waar ik dan nog wel € 17,50 voor over zou hebben is de workshop leer alles over papegaaiengedrag.  Misschien dat ik dan de politiek een keer ga begrijpen.

50’er

‘Je vriendin zal maar Gabriela P. heten. Als ze dan ook nog uit Duitsland komt, pas dan op je tellen. Of beter gezegd, neem geen blinddoek en zorg dat het gereedschap achter slot en grendel zit.’

Rinus zat op zijn praatstoel. Hij was zelfs zo opgewonden dat het halve buurtcafétje kon meegenieten van wat hij zojuist uitkraamde.
‘Dat wijf is volkomen geschift. Hij leefde nog, weet je?’
Ik keek Rinus aan, knikte en nam een heerlijke slok van mijn gin-tonic. Ik dacht dat ik wist waar hij het over had maar voor de zekerheid moedigde ik hem nog even aan.
‘Niet te geloven man, en zij zaagde erop los?’
‘Ja, inderdaad niet te geloven toch? Ze had hem vastgebonden en een blinddoek voorgedaan. Hopend op een lekker momentje hoor je dan ineens een cirkelzaag. Man, ik zou het niet meer hebben. Je vreest voor je plassertje en dan gaat je arm er opeens af. Niet normaal.’

De bevestiging was daar. Rinus refereerde aan de gruwelijke moord die door deze Gabriela gepleegd is. Het gaat mijn fantasie te boven wat daar precies is gebeurd en vooral ook hoe je zoiets kan doen. De politie kwalificeerde de plaats van het delict als een hippie-huis. Naar mijn idee een beetje zachte uitdrukking voor een horror toneel als dit. Gelukkig vertelt het verhaal dat er alcohol en mogelijk drugs in het spel waren. Ik kan me al niet voorstellen hoe je anders tot dit soort idiote spelletjes komt.

Niet te verwarren met het incident wat alles en iedereen bezighoudt de afgelopen periode. De kwestie Paay. Nu was ik zelf op een kleine vakantie en het bericht druppelde redelijk laat door. Wat op de bewegende beelden plaatsvond was bewust, wist iedereen van en was er was ook geen dwang. Dat het naar buiten komt en de manier waarop, daar heb ik geen woorden voor. Ik dacht dat je al behoorlijk ziek was als je dit filmt maar hoe geschift ben je als je dit met iedereen deelt? Wat iedereen in zijn privésfeer met zichzelf doet of laat doen, is een zaak vanachter die grote privé deur en moet vooral daar blijven. Ik heb de video pas veel later gezien en had het van horen zeggen, maar bij terugkomst in de kroeg werden de missende details al snel gekleurd en wel ingevuld door Rinus.

Op het scherm achter de pooltafel verschijnen de beelden van RTL Late Night. Bij het in beeld brengen van Marieke ‘side-kick’ Elsinga schiet een kop van de Linda door mijn hoofd. Niet dat ik zulke prullaria lees maar het was wel een opvallende aankondiging. Mark Rutte zou worden geïnterviewd door Marieke en dat wekt volgens het blad, alsof onze premier eindelijk zijn vrouw heeft gevonden.
‘Kijk Rinus, de nieuwe vrouw van jouw Mark’ roep ik terwijl ik naar de breedbeeld wijs als zij in beeld komt.
‘Ja, hebbie het ook gelezen? Lekker meissie hoor. Ik zou ervoor tekenen. Of zou ze ook stiekem van vreemde gedachten hebben?’
Verbaasd kijk ik hem aan. ‘Waar doel je nu op? Die Duitse of Patricia?’
Rinus toverde een glimlach op zijn mond.
‘Rinus!’

Mijn fantasierijk ingestelde brein wachtte niet op Rinus zijn antwoord.
Ik zie Mark voor me met een blinddoek voor. Op aanwijzen probeert hij het doel te raken maar zolang zij praat zal het wel mis zijn. Op de achtergrond hoor ik een opstartende zaag. Het lukt Mark nu nog minder goed te richten. Uiteindelijk lekken de beelden uit bij de PVV en worden ze verspreid door diverse trollen van andere partijen. Arme Mark, heel Nederland vindt hem zielig en hij wint daardoor nipt de verkiezingen. Dan onthult de oppositie dat de dame uit het filmpje, de aanstaande bruid van Mark is. Marieke heet ze. Knappe score voor een vijftiger, denk ik dan.

Einde Jaar

Het jaar loopt op zijn einde. In mijn cafeetje zapt men van kanaal naar kanaal om maar geen overzicht te hoeven missen. Prince is al dertig keer gestorven, Bowie’s laatste album is inmiddels al het beste van de eeuw en het Nederlands elftal heeft zich al decennia niet meer geplaatst voor een EK. De publieke omroepen proberen de commerciëlen naar de kroon te steken en andersom. Waarom overzichten, lijstjes en meer van die meuk zo dik moeten worden aangezet is me een raadsel. Ik kan me ook niet voorstellen dat mensen die nauw betrokken zijn bij de tragische gebeurtenissen, dit telkens willen herbeleven.

De kerst staat voor de deur en ik realiseer me, dat ik het dit keer voor het eerst moet doen zonder eigen ouders. Bij het zien van de beelden vraag ik me af wat ik zou doen als telkens opnieuw de confrontatie daar is met een zwart omrande foto van mijn moeder in een of ander overzichtje. Wetende dat zij zelf een bloedhekel had aan overzichtjes, zou ik de koppen in het Hilversumse zo door elkaar schudden, dat er zich voortaan nog maar 1 publieke zender het in zijn bolle harses zou halen, om op een vooraf afgesproken tijdstip eenmaal en zonder herhaling, het uit te zenden.

Ik zie haar nog voor me. De slangen van de dood al in haar arm maar nog vol bij geest om ons tot het laatste moment te vertellen wat wel en wat niet gewenst was. Weggevreten door een kanker waar niemand nog een antwoord op heeft. Haar alvleesklier huisvestte jarenlang ongewenste bewoners die zich voordat iemand daar ook maar erg in had, vermenigvuldigde. De weg die we nog samen na de openbaring moesten bewandelen, was een korte maar heftige. Plezier, afgewisseld met pijn werd steeds meer pijn met af en toe nog een beetje plezier.

Haar kaars doofde op eigen wil. Een ware verlossing voor wat deze ziekte haar aandeed. Ik kan niet beschrijven hoe dankbaar ik daarvoor ben. Er zijn namelijk plaatsen genoeg in deze wereld waar je die keus simpelweg niet hebt. En dat beeld zou ik dan in December nog een keer of twintig moeten meemaken?

Zo anders was het met mijn ouweheer. Zijn brein was zoals hij dat zelf altijd het best kon verwoorden: een enorme gatenkaas. Steeds verder wegzakkend in het drijfzand van de verloren gedachten, zaten we tegenover iemand die steeds verder moest graven in zijn herinneringen. Al snel ging het over perioden uit zijn leven waarvan ik het bestaan nooit kon weten. De conversaties werden contactloos, die vaak eindigde met een vochtig oog. Een sterk veranderend karakter tot soms agressief aan toe, veroorzaakt door een ongrijpbaar monster wat langzaam maar zeker je vertrouwde omgeving ontneemt. Machteloos moet je toezien op een dagelijks verslechterende situatie. En die herinnering moet dan nog vaak herhaald worden op een publiekelijk medium?

Mijn eerste kerst zonder eigen ouders. De volgende uit ons gezin die er niet meer bij zal zijn besef ik nu, ben ik waarschijnlijk zelf. Deze kerst zijn deze prachtige mensen op een andere wijze bij me. Ik heb geen televisielijstje nodig. Ik zal ze herinneren op mijn manier, op een moment zoals ik het wil en met beelden die ik zelf uitzoek. Ik voel mee met hen die dierbare hebben verloren en die wel in de belangstelling stonden. Hun decembermaand krijgt een herinnering waar ze niet om gevraagd hebben. Niet één, maar meerdere malen. Het wordt tijd dat we daar eens over nadenken en het misschien maar eens moeten laten voor wat het is. Al was het maar voor de nabestaanden.

Beide ouders zullen op mij neerzien vanaf een plek die door mijn moeder als heilig werd bestempeld. Zij zullen toezien vanaf háár maan en zien, dat ik aan hen denk maar vooral mijn aandacht zal schenken aan hen die mij dierbaar zijn. Tijdens hun eeuwigdurende dans zal ik beide tonen dat zij mij geleerd hebben om lief te hebben. Zij die hun leven met mij delen en zij die mij een prettig leven geven. Mijn allergrootste liefste en mijn vrienden. En het is over voordat je weet. Jullie weten als geen ander waar ik het over heb.

IQ Seks

Het is gezellig druk in het café vlak om de hoek. De lucht is verzadigd van de dampende glühwein en geeft je een warm welkom bij binnenkomst. Het vriezende weer heeft zijn intrede gedaan. Iedereen maakt zich op voor gezelligheid rond de feestdagen. In het geroezemoes is een thema te herkennen over de kleur van de boom dit jaar maar vooral over wat eronder zal verschijnen. Nu is er niets leukers dan mensen kijken en daarbij proberen te raden waar zij het over hebben. Het gedrag of soms een bepaalde houding, geeft als snel aanleiding tot de meest spannende fantasieën. Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik nooit een van deze verhalen heb weten te verifiëren.

Na een minuut of vijf rond te hebben gekeken, ben ik blijven steken bij een stelletje die ik nog nooit eerder had waargenomen. Een prachtige vrouw met lang blond haar in het gezelschap van een heerschap met een even zo aantrekkelijk uiterlijk. Met het uiterlijk van een John Snow vrees ik dat veel dames het niet erg zouden vinden om met hem ook een keer een beschuitje te nuttigen. Haar hand ligt tussen de zijne waarbij langzaam een duim over haar handrug heen en weer beweegt. Langzaam krult ze haar lippen en stoot op erotische wijze de woordjes naar buiten. Uiteraard kan ik niet horen wat ze zegt maar kan me daar wel een voorstelling bij maken.

Nu wil het feit dat ik net daarvoor de Stentor heb gelezen die melding maken van een wel heel merkwaardig onderzoek uit Canada. Nu zijn er onderzoeken genoeg, maar deze trok toch wel de aandacht. De melding in deze digitale krant gaat over vrouwen. En wel dat vrouwen slimmer worden van seks. Inderdaad u leest het goed. Men beweert dat seks vrouwen slimmer maakt. Meer dan het maken of oplossen van kruiswoordraadsels. Niet dat ik ooit een vrouw ontmoet heb die deze combinatie had, maar goed.

Bij het in kaart brengen van de geheugen score van zo’n een kleine 80 heteroseksuele vrouwen, nam men ook maar even de intensiteit van hun seksleven mee. Dat wetenschappers graag alles onderzoeken mag bekend heten, maar je moet er maar opkomen. De resultaten noemt men baanbrekend. Zij die meer seks beleven, bleken beter abstracte woorden te kunnen onthouden waar als het om neutrale gezichten ging dit niet het geval was.

Een duidelijk gevalletje, volgens de wetenschappers, dat seks de hippocampus stimuleert. Een lastig woord voor een centrum dat informatie opslaat. Seks wordt gezien als een beetje sport wat verschijnselen van stress of depressie doet verdwijnen. Zonder deze barrières zijn we dus in staat beter te onthouden. Gezien de onverwachte resultaten komt er zeker een vervolgonderzoek. Dit keer zal worden getoetst hoe een orgasme invloed zal hebben op ons brein. Nu ben ik redelijk visueel ingesteld, dus voorstellingen over dat onderzoek te over. En al dit alles na een publicatie dat vrouwen van middelbare leeftijd veel harder van seks genieten dankzij meer zelfvertrouwen en let wel, betere communicatiemiddelen.

Ik kijk nog een keer op naar het verliefde stel. Het artikel en haar nog altijd tuitende lippen brengen de verhalen machine op hol. Snel maak ik wat aantekeningen in mijn notitieboekje. Dan staan zij op. De drankjes zijn inmiddels genuttigd en het tweetal straalt overtuigend een volgende stap uit. Een flink partijtje intens genieten. Of hij daarna ook merkt dat zij weer een stukje slimmer is geworden van zijn abstracte woorden? Het zal wel altijd een vraag blijven.

Bilapen

Na uitgebreid onderzoek is dan eindelijk duidelijk dat Chimpansees elkaar herkennen aan het…achterwerk. Testen met deze mensachtige apen toont aan dat het achterwerk belangrijke informatie bevat over identiteit, gezondheid en aantrekkelijkheid. Ik ben wel heel erg blij met dit onderzoek. Het taboe dat nog altijd bestaat om openlijk te erkennen of een man nu een billenkijker is of een borstengluurder, kan nu voor eens en voor altijd doorbroken worden. Dames voelen zich altijd ‘bekeken’ door mannen als deze een prachtige partij kunnen aanschouwen. Sinds mensenheugenis wordt dit toegedicht aan een vorm van perversiteit terwijl het nu duidelijk is geworden dat het voorkomt uit onze evolutie. We lezen in de achterwerken van dames op een haast instinctmatige wijze de gezondheid, identiteit maar vooral ook de aantrekkelijkheid.chimp

Op de feestjes die ik bezoek kom je nog regelmatig van die blagen tegen die niet meer mogen drinken van hun vrouwen. Deze verjaardagen en partijtjes legaliseert hen dan om zich snel vol te laten lopen waardoor alle schaamte verdwijnt. Regelmatig krijg ik dan de vraag: ‘Wat ben jij eigenlijk?’ De nog roder wordende kop van de vragensteller duidt er vaak op dat het over seks of aanverwante onderwerpen gaat. Omdat ik niet altijd de vraag begrijp, is er altijd wel iemand die het dan wil uitbeelden. Deze persoon wurmt zich dan in allerlei bochten zodat de dames niets kunnen zien, om dan snel met de handen een beweging voor de borst te maken of op zijn achterste te slaan. ‘Ohh’ antwoord ik dan, snel gevolgd door een luid ‘konten’.

Het is dus niet vanuit een seksuele drift dat ik graag naar vrouwenachterwerken kijk, maar het heeft puur een duiding. Het helpt ons identificeren of we bij een vrouwtje zijn die tot onze groep behoort. Het helpt ons natuurgetrouw in het selectieproces voor het vinden van een aantrekkelijke partner en het geeft ons blijkbaar informatie in welke toestand het vrouwtje zich bevindt. Allemaal kenmerken die een cruciale rol spelen in de drang tot overleven die ons vanaf het allereerste bestaan is meegeven.           Dat vrouwen het nog steeds afdoen met ongewenste trekjes van hitsige kerels is dus onjuist.

Het onderzoek beschrijft dat de testen zijn uitgevoerd op mensapen en mensen. Zij werden een partij billen voorgeschoteld en zowel aap als mens kon daarbij het gezicht aanwijzen wat bij de billen hoorde. Verder meldt het onderzoek dat als de vrouwtjes in hun maandelijkse vruchtbare periode zitten, het gedeelte rond anus en vagina opzwelt als een ballon en dat het daarbij roze kleurt. Ik mag toch aannemen dat daarbij alleen naar de apen gerefereerd wordt.

Nu is het helaas zo dat de groep billenkijkers slechts de helft van de mannelijke bevolking vertegenwoordigd. Zij zijn nu bevrijd van aantijgingen van het andere geslacht als instinctief hun ogen afdwalen naar de bilpartijen. De andere groep die gek is, op laten we zeggen de billen aan de voorkant bij een vrouw, voor hen blijft het helaas nog even een taboe. Deze groep moet zich nog met regelmaat moed indrinken op die oervervelende feestjes om ongemerkt grappen te kunnen maken over vrouwenborsten. Het wordt daarom ook hoogtijd dat er snel een onderzoek komt, waarin aangetoond wordt dat het blindelings turen naar een mooie partij een regelrechte zaak is van de drang tot overleven en niet komt vanuit seksistische prikkels die zij mogelijk opwekken. Dat proces bestaat wellicht wel, maar is niet primair de boosdoener van priemende ogen die de bovenkant van je BH afstropen.

uierIk stel voor om voor die groep een aantal prachtige uiers van koeien voor te schotelen en een soortgelijk onderzoek uit te voeren. Eens kijken of die blagen dan nog steeds hun vrouwen herkennen en of de stieren anders reageren. Ik mag wel zeggen dat ik blij ben dat ik bij de billenkijkers hoor.