Categorie archieven: Opinie

Postklapper

Het zijn barre tijden. Opnieuw staat een Nederlands bedrijf in de belangstelling van een buitenlandse onderneming. PostNL zou een buitenkansje zijn voor Bpost. De uitverkoop van de Nederland BV is nog niet ten einde.De Belgische brief en pakketbezorger heeft een ruim bod uitgebracht om zo de aandeelhouders van PostNL te verschalken. En zij willen wel, maar bestuurders en de politiek zijn tegen. Ondanks de druk om te kunnen cashen, blijft het bedrijf de poot stijf houden. En dat is maar goed ook.

Na de voorgestelde fusie zou het nieuwe concern de facto verantwoording afleggen aan de Belgisch overheid. Een overheid die nauwelijks bestaansrecht heeft. Het federatieve stelsel heeft onlangs opnieuw bewezen dat de macht bij de decentrale regeringen ligt en niet op federaal niveau. Daarmee doel ik op de vertraging van de Walen op rectificatie van het handelsakkoord met Canada. Het was even genieten met die anders sprekende Vlamingen. Daarnaast moet ik er niet aan denken om aan lijm te likken dat uit dat patatlandje komt. Ik neem het nu nog even voor lief dat ik regelmatig de achterkant van onze koning kus omdat ik ervan overtuigd ben dat het niet lang meer zal duren of we ook Maxima vanachter mogen bevochtigen.

 

red mailbox with mailsPostNL heeft verhullende slogans op zijn website. Zo beweren zij dat ze de onmisbare schakel zijn tussen verzenders en ontvangers. U leest het goed. Post is blijkbaar al zo ongewoon geworden in onze digitale wereld, dat we moeten uitleggen dat als we een brief van A naar B willen krijgen, we te maken hebben met een verzender en een ontvanger. Ik zou me echt geen raad weten zonder dit soort teksten. Bpost is uit een heel ander hout gesneden. Zij beweren namelijk op hun site dat zij altijd onderweg zijn voor U. Goed om te weten dat ze continue in beweging zijn. Ook als u niets te verzenden of te ontvangen heeft.

Onder het kopje ‘Onze Verhalen’ herhaalt PostNL nog maar een keer dat zij de verbinding zijn tussen verzender en ontvanger. Altijd handig als je de eerste kop gemist hebt. Daarnaast is het uiterst educatief. Want laten we eerlijk zijn, de manier hoe wij mensen dingen leren bestaat voor het overgrote deel uit herhalen. Slim van PostNL. Daarmee zeg ik overigens niet dat Bpost een domme onderneming is. Integendeel. Onder hun kopje ‘Strategy’ melden zij vol trots dat hun strategie uit 4 pijlers bestaat. Ik ga u daarmee niet verder vermoeien, maar pijler vier is wel de meest opvallende. Die meldt: ‘Het binnenboord houden van de aandeelhouders’. Geen speld tussen te krijgen. Ik zou ook niet weten hoe Bpost almaar in beweging blijft als hun aandeelhouders niet binnenboord blijven.

Het kan blijkbaar nog erger. PostNL meldt vol trots onder het kopje ‘Onze Mensen’: zonder onze mensen is er geen PostNL. Jawel! Ik ben ervan overtuigd dat dit de drijfveer is geweest van Bpost om een overnamebod te doen. Simpeler kan het haast niet. Je zorgt gewoon dat ‘onze mensen’ verdwijnen en PostNL is ingelijfd. Bpost daarentegen heeft wel de meest pakkende slogan in hun brochure staan. Bpost is de brenger van morgen. Zij brengen niet meer gister of vandaag, nee zij bezorgen alleen nog morgen. Dus morgen bezorgen ze wederom morgen. Snapt u nu waarom zij continue in beweging zijn?

Beide roemen over hun internationale netwerk. Zo claimt PostNL dat zij het sterkste netwerk heeft binnen de Benelux en Bpost zegt hardop één van de grootse werkgevers te zijn in België. Maar samenwerken, ho maar. Toch moeten we dat internationale karakter niet onderschatten. Omdat we meer melkpoeder naar China versturen is er binnen PostNL een speciaal distributieproces ingericht. En dat is maar goed ook. Want met oudjaar voor de deur komt ook langzaam de stroom van illegaal vuurwerk weer op gang. Beide postbedrijven spelen daarin een cruciale rol. De pers meldt namelijk dat steeds vaker illegaal vuurwerk met de post wordt verstuurd. Dus melkpoeder naar China, vuurwerk naar Europa. Een meesterzet!

img_1550Zonder PostNL zou ik niet meer weten hoe ik nog ouderwets kan knallen in Nederland. Zij vervullen inderdaad de schakel om alles wat verboden is, toch in huis te krijgen. We hebben het hier niet over zware rotjes of 10.000 klappers, nee we hebben het over cobra’s (soort handgranaat), mortieren en nitraatbommen. Zeg maar pakketjes met een explosief karakter. Wellicht een idee voor PostNL om een stukje toe te voegen op hun site. ‘Onze Pakketjes’: uw stukken worden explosief snel bezorg.

PostNL moet in Nederlandse handen blijven. De gedachte dat ik met lege handen sta op oudjaar omdat Bpost pas mijn mortieren morgen brengt, is niet iets om vrolijk van te worden.

Aliens

Na alles wat er al gezegd en geschreven is over de verkiezingen in Amerika is er behoefte aan iets wat eigenlijk meer de aandacht verdient. De wetenschapper van deze tijd roept op om voorzichtig te zijn met het continue aanroepen van mogelijke aliens. Stephen Hawking, een van de meest briljante mensen van deze tijd, is er steeds meer van overtuigd dat we niet alleen zijn in ons universum. Alles van wat we de laatste tijd ontdekken wijst daar ook op.

PlaneetMet verbeterde technieken rapporteren we steeds vaker over systemen die qua omstandigheden gelijk zijn aan die van onze planeet. Gelijke omstandigheden heeft tot gevolg dat er leven naast dat van onze Aarde bestaat, waarmee de gedachte dat we alleen zouden zijn voor altijd naar het land der fabelen kan worden verwezen. Hawking gaat echter een stap verder. In onze bekrompen gedachten gaan we uit van onze superioriteit. Als er al buitenaards leven bestaat dan zou deze ondergeschikt aan ons. Fout, Hawking wijst ons juist op een meer geavanceerde beschaving dan de onze.

We staan aan de vooravond van een intelligentie-explosie volgens auteur en wetenschapper Nick Bostrom. Iets wat nauw aansluit bij wat Hawking onlangs zei op een lezing in Cambridge. ‘Kunstmatige intelligentie kan zichzelf op hoge snelheid herontwerpen. Mensen moeten het met een veel trager proces doen, de biologische evolutie’. Volgens Hawking kunnen we deze strijd dus niet winnen. Bostrom sluit zich daar ten dele bij aan. ‘We hoeven niet direct in paniek te raken maar we zijn wel toe aan het vinden van oplossingen hiervoor’. Dus waarom zouden er geen beschavingen zijn die deze ontwikkeling al hebben doorgemaakt? Bij een eventueel contact zou deze superbeschaving ons dan even waardevol kunnen vinden als wij nu tegen bacteriën aankijken volgens Hawking. Voorzichtigheid dus.

Het punt van intelligentie-explosie is iets waar we mee moeten leren omgaan. Het proces van anders denken of dingen op een andere manier benaderen, is iets waar we vaart mee moeten maken. Hoogleraar Erik Verlinde doet niet anders. Verlinde wordt wel als de Einstein van deze tijd beschouwd. Deze week was hij opnieuw in het nieuws met een baanbrekend artikel wat helaas een beetje is ondergesneeuwd vanwege de moddergevechten aan de overkant van de plas. In zijn artikel valt hij de zwaartekracht van Einstein juist aan.

De zwaartekracht als fundamentele kracht, verklaart het vallen van appels, zwarte gaten en bijvoorbeeld het draaien van planeten om sterren. Maar in een veel groter geheel gaat dit model mank. De rotatie van hele sterrenstelsels en clusters daarvan, gedragen zich namelijk anders. Evenals het uitdijen van ons heelal. De ‘uiterste grenzen’ lijken zich met een toenemende snelheid van ons te verwijderen.

Zwaartekracht zoal wij die kennen verklaart dat gedrag niet meer. Daarom heeft de wetenschap hier iets bedacht: donkere materie. We weten niet wat het is, noch kunnen we het waarnemen of aantonen. Dit goedje, wat het ook is, voorkomt bijvoorbeeld het uit elkaar vallen van deze sterrenstelsels. Al decennia pompen we miljarden in projecten om maar deeltjes te vinden die donkere materie moeten aantonen. Tot nu toe tevergeefs. Verlinde heeft een totaal andere visie, ondanks dat hij vindt dat men nog even verder moet blijven zoeken naar het onbekende. Verlinde lanceert namelijk het idee dat donkere materie helemaal niet bestaat.

img_1520Verlinde ziet zwaartekracht niet meer als een fundamentele kracht zoals Einstein dat deed, maar als een verschijnsel dat voorkomt uit een onderliggende theorie. Neem het verschijnsel temperatuur. Ook iets dat niet op zich staat maar wordt veroorzaakt door onderliggende bewegende moleculen. Evenals wateratomen die niet ‘nat’ zijn maar dat verschijnsel krijgen naarmate hun hoeveelheid toeneemt. In zijn laatste document toont hij met tal van formules naadloos zijn gelijk. De kwantummechanica kon al langer niet door een deur met de theorie van Einstein en nu met deze nieuwe concepten gaan mogelijk onze inzichten over zwaartekracht, ruimte en tijd ook op de schop. Zoals Verlinde zelf zegt: ‘we staan aan het begin van een nieuwe wetenschappelijke revolutie’.

Prima ontwikkelingen als je die afzet tegen wat Hawking en Bostrom concluderen. Ontwikkelingen die we moeten omarmen om ook maar een kans te hebben in de strijd tot overleven. De komende decennia zal gaan tussen mens of machine, en wie van die twee het straks voor het zeggen heeft. Hij zal het niet meer meemaken maar Hawking is ervan overtuigd dat de huidige ontwikkelingen wijzen in de richting van de machine. Een statement van een uiterst slim heerschap wat verdient om eens goed over na te denken. Want aliens tegen machines lijkt me op voorhand een verloren race. Net zoals aliens tegen wat nu als president-elect rondloopt. Ook dat lijkt me een ongelijke strijd waar weinigen hoop uit zullen putten.

Seniorentrots

Nog niet zo lang geleden meldden de kranten vol trots een precisielanding op een komeet. Na een paar jaar onderweg te zijn geweest lukte het ons op een bewegend object een klein laboratorium een zachte landing te laten maken. Inderdaad iets om trots op te zijn.

Wetenschappers zijn er in geslaagd een spinaziesoort te ontwikkelen die explosieven of bommen kan ontdekken. Vol trots doen zij melding van de nanotechnologie die is gebruikt om het plantje te voorzien van een ingebouwd waarschuwingssysteem. Een technologische ontwikkeling die zijn weerga niet kent. Dat ik straks op de luchthaven niet meer vriendelijk word begroet door een getrainde labrador neem ik maar op de koop toe. Toch zal ik raar opkijken als de luchthavenpolitie mij voortaan benaderd met een kluitje spinazie. Of dat ik door een veiligheidspoortje moet dat is bekleed met spinazieplantjes. Maar chapeau, ere wie ere toekomt, het is een prachtig kunstje wetenschap en daar mag je trots op zijn.

Tesla lanceerde afgelopen week vol trots een zonnecel die daadwerkelijk op een dakpan lijkt. Steviger dan de oude pan en bovendien met een hoog rendement. Geen afschuwelijke panelen meer die hele wijken ontsieren, maar een tegel in de vorm van een pan. Daarbij geven zij aan dat dit model zeker niet duurder hoeft te zijn de hedendaagse zonnepanelen. Er wordt zelfs gewerkt aan een tegel die nog meer energie absorbeert waardoor het rendement nog hoger wordt. Ik zou zeggen, massaal plaatsen. Of de energieproducenten daarvan blij worden is maar de vraag. Maar iets om trots op te zijn. Een forse stap in duurzaamheid. Ze volgen het nieuws waarschijnlijk met angstzweet in hun bilnaad.

Over bilnaad gesproken, een verpleeghuis in Hellevoetsluis meldt vol trots dat zij een oplossing hebben voor hun demente patiënten. Hen wordt een plascontract aangeboden waarmee ze drie keer per dag naar het toilet mogen. Dit in navolging van de negatieve publiciteit dat deze mensen al jarenlang hun luiers volpoepen en laten overlopen van de urine. Niet echt iets om trots op te zijn. We herinneren ons vast het gevalletje nog wel waarbij de staatssecretaris openlijk werd beschuldigd van stinkende ruimtes omdat de urine langs de benen omlaag liep. En of je het nu wetenschappelijk benaderd door te beweren dat het lang ophouden van de plas ongezond is, of dat je vanuit je sociale gevoel dit sowieso belachelijk vindt, het is meer dan een grote schande dat dit zich afspeelt anno 2016.

De gezondheidszorg in Nederland is ziek, doodziek zelfs. Daarmee doel ik niet op de nog aanwezige welwillenden op de werkvloer. Nee, de problemen zitten in het systeem dat simpelweg niet meer past en functioneert. En dat is zeker niet iets om trots op te zijn. Het systeem waar zorgverzekeraars de dienst uitmaken past niet meer in deze tijd. Zij doen u geloven van wel met het aan en uit zetten van zorg. Zij wekken een gevoel van vrijheid in keuze maar dit is slechts schijn gezien zij allen een wettelijke basis moeten bieden.

Een zorgverzekeraar opereert als vereniging of coöperatie. Om klanten te krijgen moeten zij reclame maken. Om reclame te maken hebben zij mensen in dienst met aan het hoofd daarvan bestuurders. Hoe vaak lezen we niet van wantoestanden van deze laatste groep in het bijzonder. Al deze zaken kost geld. Geld wat niet naar de zorg gaat. Minder dan 45 procent van uw premie gaat daadwerkelijk naar de zorg. Het is dus niet de zorg die duur is maar de zorgstelsel!

We leven dadelijk in een maatschappij waar we omringd zijn met nanotechnologie. We gebruiken producten uit de ruimtevaart om veiliger te leven en ons te voorzien van allerlei luxe. Ook weten we eindelijk de consumptie van fossiele grondstoffen te beperken. En zij, zij die dit alles hebben mogelijk gemaakt laten we barsten. Zij kunnen nog slechts de boel onderschijten en bevuilen.

Heerlijke Tijden

Het heerlijke najaarsweer doet me vaker op het terras zitten dan eigenlijk goed voor me is. De calorieën uit het gele gerstenat zijn al jaren een plaaggeest voor het laatste gaatje van mijn broekriem. Ik neem het maar op de koop toe. De septemberzon is nog krachtig genoeg om zelfs aan het einde van de maand iedereen naar buiten te krijgen. Rokjesdag duurt eeuwig en het scannen van al dat moois geeft een zekere stress aan mijn staafjes en kegeltjes in mijn netvlies. Maar ook dat neem ik graag op de koop toe. Het zijn heerlijke tijden. Ik wil net aan verse rakker beginnen als Dirrek, het vluchtelingen jongetje, de hoek om stuift. Mijn tafelgenoot Tinus stoot me aan en we zetten ons schrap op wat komen gaat.

Half buiten adem begint de blaag in gebroken Nederlands een verhaal af te steken. Het enige wat ik eruit op kan maken zijn de woorden kind, boom en koord. Al het andere hoor ik wel maar kan ik niet omzetten in begrijpbare zinnen. Ook Tinus kan er geen touw aan vast knopen, maar samen geven we het jongetje de indruk dat hij vooral verder moet gaan met zijn verhaal. Na 10 minuten druk bewegen en herhalen van woorden heeft het kleine jochie in de gaten dat hij tegen een stel, in zijn ogen waarschijnlijk, onnozelen staat te blaten en geeft het op. De tafel iets verderop is zijn nieuwe doelgroep waar hij opnieuw begint met zijn relaas hopend op meer succes. Tinus kijkt me nog eens aan, trekt zijn schouders op en neemt een flinke teug van zijn inmiddels doodgeslagen biertje. Voor Tinus is het een heerlijke tijd.

imageEen van de hoogtepunten uit onze parlementaire democratie is wel de algemene beschouwingen. Het woord en wederwoord van regering en oppositie dat direct volgt na Prinsjesdag, is amusant en leerzaam tegelijk. Die keren voorafgaand aan verkiezingen zijn de meest interessante, omdat de partijen uit hun vierjarige winterslaap ontwaken om er het beste uit te halen en zo het electoraat alvast vroegtijdig aan zich probeert te binden. Ik pluis de dagbladen uit op zoek naar de grappen en grollen voortgebracht uit ons centrum van de democratie. En ik moet zeggen, dit jaar valt niet tegen. Naast de hond van Mark zijn vader, de Kamp variant en de deugdelijkheid van Roemer lijkt het circus in den Haag volledig op stoom gekomen en mogen we nog wat verwachten in de komende dagen. Zeker als de hele kamer over zijn Haagse pleurop gaat debatteren. We mogen met een gerust hart stellen dat het heerlijke tijden zijn in politiek den Haag.

imageDan valt toch ook mijn oog op een kleine andere kop in de krant. Kleinkind jarenlang aan boom geketend in China. Het kwartje valt direct, Dirrek wilde ons van dit absurde bericht vertellen. Hoe hij aan deze informatie kwam zal wel altijd een raadsel blijven maar dat hij hiervan over zijn toeren was, is nu wel duidelijk. Ik lees snel verder en ontdek dat het kind een gevaar voor zichzelf en anderen is. Na een zware koortsaanval viel ze mens en dier aan uit haar omgeving. De grootouders zagen maar één uitweg en dat was vastbinden aan een boom met een kabel. Waar de ouders zijn gebleven weten de grootouders niet.

Het toont nog maar eens aan dat in China de begeleiding van dit soort patiëntjes op een uiterst laag niveau staat waardoor ouders of in dit geval grootouders totaal radeloos zijn en geen idee hebben wat met hun (klein) kinderen te doen. Bij het lezen gaat je hart bloeden en neig je tot het direct adopteren van dit kind.Gelukkig heeft de meest rechtste partij van Nederland het over een stop van Turken in ons land dus een kindje uit China moet nog wel kunnen. In China zijn het nog altijd onprettige tijden.

Ik vrees dat ik het zelf moet doen vanwege de Brangelina. Naast de Afrikaantjes ontbreekt er nog een klein Chineesje in de collectie. Maar nu daar de vlam in de pan is geschoten is die kans wel verkeken. Was er eerst de schok dat het droompaar uit Hollywood ontploft was, het gaat nu vooral om hoe beide de tatoeages van elkaar moeten uitwissen of omzetten. Ik weet zeker dat in de politieke arena dit voorval ook nog wel een plaatsje gaat krijgen. Dat maakt het voor ons als toeschouwer heerlijke tijden. Voor het meisje uit China zullen er nooit heerlijke tijden komen. Ze zal sterven met een ketting om haar middel. Iets om ook maar eens te beschouwen.

Praagse herfst

De wat oudere Michael kijkt eens wat om zich heen. Zijn gerimpelde huid omlijst zijn diepliggende ogen die schuilgaan achter een haast onzichtbaar brilletje. Links van staat een volgevreten Spanjaard met een nogal gemaakte glimlach. Rechts een Sloveen. Een veel jongere vent dan Michael met de uitstraling van stasi agent. Zijn gezicht heeft alle kenmerken van een duister type met velen geheimen. Het mag duidelijk zijn. De stoelendans om het voorzitterschap van de UEFA is in alle heftigheid losgebarsten.

imageDe oud praeses van wat eens de meest succesvolle voetbalclub van Nederland was, heeft ingezet op het voorzitterschap met een campagne wat vooral de corruptie en ondoorzichtige achterkamertjespolitiek voor eens en altijd moet uitbannen. Transparantie staat voorop waar geen ruimte meer is voor steekpenningen en omkoopschandalen. Slogans die het prima deden toen Seppie en Platini vol in de schijnwerpers stonden op verdenking van allerlei acties die het daglicht niet konden velen. Inmiddels zijn we een EK verder en hunkert iedereen na een korte pauze weer naar een dagelijks portie voetbal.

Onze Michael kijkt inmiddels beteuterd om zich heen en voelt zich een stuk minder zeker van zaak dan een paar weken gelden. De campagne machine stokt nu iedereen verzadigd is van alle nieuwsgeving rondom de corrupte FIFA. De rimpels in zijn voorhoofd spreken boekdelen. De campagne duurt eigenlijk net iets te lang nu duidelijk wordt dat verschonen van de UEFA eigenlijk geen item meer is. En laten we eerlijk wezen. Wie zou met zo’n leus het voorzitterschap naar zich toe kunnen trekken? Wetende dat je corrupte omgeving een stem moeten uitbrengen op iemand die jouw duistere praktijken aan banden wil leggen, geeft niet veel vertrouwen. Dat werkt alleen maar in het heetst van de strijd. Het is hetzelfde als de politiek vragen eens kritisch naar hun eigen salarissen en vergoedingen te kijken. De zittende macht geeft echt niet thuis.

Michael was een van de eerste die openlijk Seppie aanviel om zijn verdachte praktijken. Moedig maar daar maak je niet veel vrienden mee. Zeker niet als die uit het Seppie kamp komen. Met zijn steun aan de jonge sjeik bij de FIFA-verkiezingen, keerde het tij. De kaalkop, bekend van de balletjes bij de loting mocht het ambt van voorzitter naar zich toe trekken. Al snel werd duidelijk waarom meneer Infantino Seppie mocht opvolgen toen hij het nieuws haalde door te klagen over zijn geringe salaris. Een duidelijk signaal dat er bij de FIFA in elk geval niet veel zou veranderen.image

Michael zelf durfde onlangs nog te beweren dat hij de steun van minstens 27 landen zou hebben. Dat nummer is hoogst onzeker geworden nu het Noorse voetbalblad Josimar met onthutsende beschuldigingen komt aan het adres van, jawel, meneer Infantino. Deze wil maar wat graag dat de Aleksander Ceferin, de stasi Sloveen, de nieuwe voorzitter wordt.

De redelijk onbekende Ceferin staat te boek als een Russische pion die alles doet om Poetin en gevolg te bevredigen. Op zich opmerkelijk maar geen ramp als iedereen dat weet. De truc zit echter in iets anders. De nieuwe Director of Strategy van de FIFA, de heer Siem, net aangesteld door, jawel de kaalhoofdige Infantino, heeft zijn invloeden aangewend op een conferentie van de noordelijke bonden om Ceferin aan te prijzen. In vakjargon heet dat lobbyen en dat is een directe bemoeienis met de gang van zaken wat ten strengste verboden is volgens de FIFA wetten. Inmiddels hebben een paar bondsvoorzitters inderdaad hun voorkeur al uitgesproken voor Ceferin waardoor Michael zijn voorsprong met rasse schreden ziet slinken. Of het alleen verbaal lobbyen was of dat er pecunia in het spel waren zullen we wel in een onderzoekje lezen over een jaar of tien.

Michael beroept zich met een tweet op zijn oude campagne pilaren: ‘Als het waar is, dan zijn we weer bij het oude zaken doen in de voetballerij’. Hallo Michael, zijn we daar ooit van weggeweest? Inmiddels heeft de Spaanse kandidaat Villar de handdoek al in de ring geworpen. Hij ziet de bui al hangen. En met een boete plus reprimande aan zijn broek van de FIFA wegens obstructie in de onderzoeken naar frauderende bid’s, had hij toch al weinig kans gemaakt. Dus het wordt erop of eronder. Krijgen we een nieuwe voorzitter van onbesproken gedrag of blijft alles zoals het was en doen we alsof. Het laatste lijkt helaas de meest haalbare kaart. Per slot moeten we nog naar Rusland voor het WK en het zou toch wel wenselijk zijn als het Europese broertje niet te lastig doet in de weg daar naartoe.

Idioot

Net bijgekomen van de zenuwslopende shoot-out van de vrouwenhockey op de Olympische Spelen, val ik  in de volgende verbazing. Geen sport dit keer maar een klein artikel in het AD met wel een heel bijzondere kop. Een kleuter van vier denkt namelijk dat ze idioot heet. Op zich al verbazingwekkend genoeg. Bij het lezen van de eerste zin wordt duidelijk dat het om een kleuter uit Amerika gaat. De verbazing  wordt al een stuk minder. Het land van de onbegrensde mogelijkheden dat voor de buitenstaanders zo langzamerhand gezien wordt als een groot pretpark dat alleen maar uit idioten bestaat. Het hek van Trump hoeft alleen nog maar gebouwd te worden. Niet om het land tegen indringers te beschermen maar om de wereld te hoeden voor een uitbraak van chauvinistische leeghoofden die al decennia lang niet meer weten wat ze doen.

idiootSinds de uitbraak van de paranoia na 9/11, holt het land in sneltreinvaart achteruit. Geen school of winkelcentrum is meer veilig. Met het grootste gemak loopt er een idioot naar binnen en maait er een stel onschuldigen neer. De paranoia is in de bol geslagen waardoor het lijkt of iedereen een malloot is. Hoogtepunt zijn wel de verkiezingen. Honderdnegentig miljoen leeghoofden komen geestelijk niet verder tot het kiezen van een megalomane hoofdidioot die het liefst zijn tegenstander met een vuurwapen omlegt en een vrouw die alles opzij schuift om maar te kunnen geilen op het toekomstige pluche. Ik weet niet wat erger is, een keer als president te worden afgezogen met een Havana in je mond of betrokken zijn in tal van schandalen waar op mysterieuze wijze miljoenen worden verdiend. Dat is de familie Clinton. En zij moet nog president worden!

De kleuter, lees ik, werd vrijdag aangetroffen vol met kneuzingen, blauwe plekken en opgedroogd bloed in de mondhoeken. Dat is een lekker potje rossen geweest dacht ik nog. Toen de politie het meisje naar haar naam vroeg gaf ze twijfelend antwoord: idioot. De moeder van 30 verklaarde dat haar vriend haar altijd zo noemde. En dat hij haar een bestraffing had gegeven omdat ze te vaak op het keukenkastje was geklommen. Inmiddels is de kleuter samen met een negen maanden oude baby weggehaald bij de moeder en zijn de vier andere kinderen bij hun biologische vader ondergebracht. Pardon, lees ik dit goed? Zes kinderen en amper 30 jaar? Het land van de onbegrensde mogelijkheden doet zijn naam eer aan.

Er was met een plastic honkbalknuppel geslagen volgens een getuige. Iets wat door de dader heilig wordt ontkend. Hij gebruikte namelijk een houten stok. stok
Neem mij niet kwalijk, los van het feit dat er geslagen is, gaat meneer er prat op dat het met een stuk hout gebeurde. Voor je vrienden moet je wel de eer hoog houden, nietwaar? Een plastic knuppeltje is niet stoer genoeg. En die getuige, had die soms een hele dikke vlieg in zijn oog? Ik ga ervan uit dat de geestelijke gesteldheid van deze Amerikaan nog wel het onderscheid ziet tussen een plastic speeltuig en een stok, toch? Op de vraag waarom de mepper de kleuter telkens idioot noemde, deed hij dat af door met een lach te melden dat het slechts een grapje was. Maar wel eentje die zo vaak herhaald is dat een kind van vier niet beter weet dan dat haar naam is.

Je vraagt je af waar het naar toe moet met deze natie. De volgende president is de minst idiote van de twee maar nog steeds een idioot.  Het volk zal naar goed voorbeeld volgen waardoor het land nog meer hersenlozen zal krijgen dan dat het nu al heeft. Dat kinderen steeds vaker idioot genoemd gaan worden zal als normaal worden beschouwd. In Tokio over vier jaar bij de spelen zal dan ook een idioot vier gouden medailles bij het zwemmen halen.