Opinie

#zomoe

Een reactie plaatsen

Ik wordt er moe van. Nee, ik ben moe. Eigenlijk ben ik het meer dan zat. Niet zozeer fysiek maar geestelijk ben ik de uitputting nabij. Een internationaal clubje dat zich bezig houdt met het dierenleed in de wereld, vindt het nodig om uitdrukkingen en gezegden waar dieren in voorkomen te gaan verbannen. Zwarte Piet is nog maar net uit ons land vertrokken en de volgende groep van beroepswerkelozen en ethiekactivisten hebben alweer een volgende. Het gaat tegenwoordig dankzij de social media zo snel dat het voor een gewoon iemand als ik bijna niet meer te volgen is. Ik word er zo moe van.

De storm rondom de zogenaamde homofobe uitspraken van Derksen komt in luw weer. Zeker nu er ook een geluid vanuit de homobeweging zelf is gekomen dat Johan wel een punt heeft en dat zij het wel goed vinden wat er allemaal over gezegd en getwitterd werd. Ook het krantje van de grootste grutter levert blijkbaar niet genoeg stof op. Vega’s en carnivoren hebben geprobeerd om een robbertje uit te vechten over de hoeveelheid vleesgerechten die waren verdwenen uit het gratis blaadje. De grutter wil namelijk laten zien dat ze luistert naar haar klanten. Was het vorig jaar nog de witte piet chocolade, dit jaar zet het prominent quinoa op de agenda. Mogelijk ook dat het meespeelt dat de marges op dit product beter zijn dan welke plofkalkoen dan ook. Hoe dan ook, een echte rel bleef uit en is er weer rust in de media dus gaan we weer over tot de orde van de dag. Dat het zo snel uitstierf kan natuurlijk ook komen door de massale groep van omnivoren die sowieso alles vreten, vooral als het maar veel is.  

Nee, we zijn daarom hard aan iets nieuws toe. De maatschappij van tegenwoordig staat namelijk bol van politiek correcte uitspraken en dus…jawel, na homo’s, fantasiefiguren en vegafood is het de beurt aan de dieren. De organisatie stelt dat het onacceptabel is geworden om racistische of homofobe taal te gebruiken. Daarom moeten uitdrukkingen die dierenleed bagatelliseren ook maar verdwijnen. Een stelletje activisten die van hun hobby een professie hebben gemaakt, willen dan ook dat bijvoorbeeld de koe bij de horens vatten, moet worden omgezet in de bloem bij de doornen vatten.En meteen zie ik al een hashtag van de botanisten in de lucht verschijnen van#sorryRoos. Want plantjes hebben ook waarnemingszintuigen en wie weet ook wel gevoel. Zo dood als een pier mag je niet meer zeggen. Of er enige pier is die zich daar druk om maakt. Dat komt waarschijnlijk pas als het vishaakje zijn ranke lijf doorboort. Nederland gaat langzamerhand naar de haaien (sorry).  Bewindslieden willen debatteren met opiniemakers, een minister die een paar weken voor het debat naar het pact van Marrakech wordt gevraagd en daardoor als een rat in de val komt te zitten (sorry) omdat hij er simpel weg niets van af weet, en ga zo maar door.Je begint je zo langzamerhand echt af te vragen of er niet iets ernstiger op de agenda moet staan.

En hoe ver moeten we dan onze taal aanpassen? Mag je straks wel zeggen dat je je kiplekker voelt of is dat ook al dierenleed? Of je als een vis in het water voelen als je het echt naar je zin hebt. Ik kan er geen brood meer van bakken, sterker nog de honden lusten hier geen brood van. Maar ik kan helpen door voorbeelden te schetsen waar we naar toe kunnen gaan. Ik laat het echter aan u welk originele uitdrukking hier vervangen is.
Laten we geen slapende vingerplanten wakker maken.
Is hij nou helemaal door Johan besnuffeld?.
Maak alsjeblieft van een keutel geen drol.

Ik ben er dus geestelijk zo moe van. Daarom heb ik besloten om me maar eens lekker te laten verwennen met de kerst. Naast een heerlijke niet biologische wijn zal ik me tegoed doen aan een heerlijke pata negra. U weet wel, dat zwarte varken dat van vanwege zijn vroege castratie, sexloos door het leven gaat en wordt vetgemest met een eenzijdig eikeltjes dieet om daarna met zijn poten drie jaar aan een plafond te hangen. Dat afgewisseld met een sleepnet gevangen Noors zalmpje waarbij er een tussengerecht wordt geserveerd van in het wild gevangen vogeltjes uit Frankrijk. Heerlijk. Tweede kerstdag staat er kreeft op het menu die het liefst al dagen met rubbertjes om zijn poten van bak naar bak is gesleept om uiteindelijk levend in kokend water te worden gegooid. Of toch maar niet. Mijn vermoedheid brengt twijfel. Waarschijnlijk komt er niets van terrecht. Net als die acties tegen het taalgebruik. Misschien kunnen zij beter hun energie steken in wat ik zojuist aan dierenleed opsomde.

 Ik vertrek naar Spanje en ga genieten van het ergste wat zowat op televisie te krijgen is. Televisie journalisten die elkaar het leven zuur maken en van alles naar elkaars hoofd gooien. Prachtig amusement. Of waar een of andere dikke trol volkomen naakt op een eiland voor de Mexicaanse kust meedoet aan een survival of the fittest. Dat is pas vermaak. Of nee, dat programma waarbij je nog heerlijk weg kan dromen van de liedjes van weleer, gezongen door de halfafgestorven Rafael. Geweldig! En niet te vergeten een stierengevecht waar je nog steeds de hoop hebt dat de toreador op de horens belandt. Hoewel, dat is langzaam aan het verdwijnen. De Catalanen hebben het al verboden, iets wat ze wel goed hebben gedaan. Als alternatief hebben ze nu een race die luistert naar de naam: Honderd meter hardneuken op houten kippen. Daar wordt je tenminste fysiek behoorlijk moe van.

Delen
Gedichten

Liefde

Een reactie plaatsen

Kun je over water lopen zoals ik, jij en ik?
Jouw leven is kil en je kunt de dagen tellen.
Kun je vliegen zonder vleugels zoals ik, jij en ik?
Of houd je stand en geef je de voorkeur aan het vertrouwde, zonder jou en ik.

Onze liefde is een geest die anderen niet kunnen zien.
En alsof het een gevaar is, verbleek je elke schaduw van ons.
Om hen in het donker te houden over wie we zijn.
Verdomme wat doe je met mij.

We hebben nachten gewandeld naar de top, jij en ik.
Durf je te  dromen zonder te slapen zoals ik,  jij en ik.
We trachtten gaten te branden in jouw vertrouwde leven.
En zagen samen vanachter een masker de jaloers heersende ogen

Onze liefde, is een geest die anderen niet kunnen zien

Dit wordt ooit de dood voor mij.
Het is een gevaar.
Omdat onze liefde slechts een geest is die anderen niet kunnen zien.

Delen
Opinie

Oubollig

Een reactie plaatsen

Bezoekjes aan mijn grootouders gingen nooit gepaard zonder een wijze les. Niet dat het hogeschool was maar zelfs voor de simpele dingen was er altijd wel ruimte om je iets mee te geven voor later. Een koekje uit de trommel ging niet vanzelf.
Voor wat, hoort wat. Je werd opgezadeld met een of ander stom boodschapje of je moest je grootmoeder even helpen in de keuken. En was er toevallig even niets te doen, dan was er altijd nog het voor niets komt de zon op op de achterhand. Ofwel een je bouwde een kleine schuld op voor de volgende keer. Ik wist toen nog niet hoeveel die oudjes gelijk hadden.

Ik herinner me nog zo’n vies oud stoffig mannetje die eens per jaar bij vader en moeder langs kwam. Boven zijn goedkope metalen brilletje staken een paar enorme grijze borstels van wenkbrauwen uit en hij keek altijd met van die geniepige oogjes. Ik was altijd blij dat vader thuis was als hij langskwam, want alleen met moeder zou ik hem niet vertrouwen. Zo’n figuur was het, die financiële adviseur. Volgens ons vader was hij de engel op aarde. Met het beetje geld wat mijn ouders hadden gespaard kon deze meneer toveren. Met zijn advies kon hij je zuur verdiende spaarpotje laten verdubbelen en dat allemaal helemaal gratis. Hij kreeg de hele pot mee en hij beheerde het en kon doen en laten wat hij wilde met het geld. En dat allemaal voor noppes. Totdat veel later bij wetgeving de kosten inzichtelijk voor de klanten moesten worden gemaakt. De prijs voor die viezerik was hoog. Torenhoog. Ik heb mijn vader nog nooit zolang in een chagerijnige bui zien blijven hangen.

Nu ben ik van een generatie dat ik nog net bij de sociale media heb weten aan te klampen. Niet dat ik een fervent Instagram gebruiker ben, maar een Facebook account dat moet toch wel kunnen. Per slot is het helemaal gratis en met een paar likes van je virtuele vrienden, laten we eerlijk zijn, krijg je toch een lekker gevoel. Totdat deze week wel bleek dat dat ook dit niet gratis is. Dit keer gaan ze niet met een pot met geld aan de haal maar met een pot aan data. Iets wat tegenwoordig net zo waardevol is als een klompje goud en wij geven het allemaal gratis. Je leeftijd, je woonplaats, wat je doet en wat je eet en vooral wat je leuk vindt en wat niet. Dit soort data is goud voor de marketeers en voordat je het weet wordt je overspoeld met alles wat jij leuk vindt. De prijs die je betaalt is hoog. Torenhoog. Je krijgt alleen nog maar informatie wat je toch al wist en op slinkse wijze wordt je gemanipuleerd om daar uit te komen waar ze je maar wat graag willen hebben.

Eén van de grootste banken komt nu met een gratis app. Het wordt aangeprezen als heel makkelijk en superhandig. Al je rekeningen in éé’n gemakkelijk overzicht met slechts een simpele druk op de knop.  En dat helemaal gratis voor u als klant. Wat ze in de haast vergeten te vertellen is dat al je transacties van de afgelopen 12 maanden mee genomen worden  naar dit simpele alles onder eén account. Gelukkig staan er in de voorwaarden dat deze gegevens niet zullen worden doorgespeeld aan derden. Nee, ze zouden wel gek zijn. Ze hebben namelijk meer dan goud in handen. Ze weten alles van je. Je geldstromen, je bestedingspatroon, je hypotheek, uitkering of salaris. Informatie om van te smullen. En de prijs die werkelijk betaald gaat worden is opnieuw hoog. Torenhoog. U ziet de bui waarschijnlijk al hangen. Bij een laag saldo krijgt u opeens een zeer aantrekkelijk aanbod voor een lening. U lost versnelt af, dus waarom niet een tweede hypotheek om leuke dingen van te doen of U heeft inmiddels wat vermogen opgebouwd. Plots verschijnt er een zeer aantrekkelijk voorstel om uw kapitaal nog beter te laten renderen. Ze zien dat u regelmatig inkopen doet bij warenhuis, is een klantenspaarkaart niet wat voor u? Allemaal zaken waar u niet echt op zit te wachten maar waar u wel zelf gratis en voor niets toestemming voor geeft.

Er moet eerst wat gebeuren voordat er iets gaat gebeuren. Met Facebook schandaal als actueel voorbeeld, vraagt men zich niet af of er een minister van Cyber moet komen? Een beetje laat naar mijn idee maar dan nog gaat het waarschijnlijk om achterhaalde wetgeving. Meer iets om te repareren dan om iets voor te zijn. Zo werkt het in negen van de tien gevallen in de politiek nou eenmaal. Cyberprotectie begint bij jezelf en is geen hoofdtaak van de overheid. Als je ergens aan begint en het woord ‘gratis’ staat er in neon kleuren boven te blinken, denk dan eens terug aan die wijze oude mensen. Met hun oubollige uitspraken waren zij zo gek nog niet.

Delen
Korte Verhalen, Opinie

Stinkerd

Een reactie plaatsen

Het hoge woord is er uit. We kunnen allemaal opgelucht ademhalen. Of juist niet? Een van de hoofdonderzoekers van de universiteit van Exeter is er in elk geval laaiend enthousiast over.  En volgens de sociale media is de ‘Dutch oven’ eindelijk gerechtvaardigd.

We hebben er vast allemaal een keer mee te maken gehad. Jij en je partner liggen heerlijk in bed. Je leest wat, bent aan het bij komen van een potje ruige seks of je ligt nog even de dingen door te nemen van de dag. Niets aan de hand. Totdat een van beiden een onbedwingbare kramp voelt komen opzetten. Uit respect voor je partner doe je alle mogelijke moeite om niet gelijk alle sluizen te openen. Nee, dat wil je niet. Helaas neemt de geest het over van het fysieke en een satanisch plan ontspruit zich aan je brein. Langzaam, met zo min mogelijk geluid en met geknepen billen, pers je zachtjes de overdruk naar buiten. Aan de stroming langs je aarsharen voel je al dat het foute boel is. Jij weet dat, je partner nog niet.

Direct na het lozen van de vochtige warme lucht, trek je het dekbed over je partner heen. Zij/hij heeft geen andere mogelijkheid dan de zojuist ontstane overdruk van de groene en vaak kruidige wolk maximaal naar binnen te zuigen.

De wind, scheet, flatus, ruft, föhn of hoe het ook heten mag, Mark Wood heeft er één grote lofzang over gepubliceerd in zijn vakblad. De waterstofsulfide verbinding, de chemische verbinding die zorgt voor een geur van rotte eieren, wordt volgens hem de held van de gezondheidszorg in de nabije toekomst. Veel darmgassen, hoe groener hoe beter, hebben een preventieve werking op ziektes als  dementie, hartaanvallen, beroertes en zelfs kanker. Hoe ranziger het dus gaat ruiken in de slaapkamer, hoe gezonder het dus is. Volgens Mark gaat het openen van de billen een waardig onderdeel uitmaken van therapieën voor het behandelen van vele ziektes.

Voorkomen is beter dan genezen. Ik wacht dus niet tot het zover is. Elke avond trakteer ik mijn partner op een heuse dosis onaangename luchtjes. Er zijn dagen bij dat zelfs ik er beroerd van word, maar er gaat niets boven de gezondheid van mijn partner. Soms houd ik er met de lunch al rekening mee. Uit de inmiddels aangeschafte literatuur, kan ik een menu samenstellen dat gegarandeerd een orkaan aan sulfiden produceert. Laatst had ik het idee dat er zoveel gas in onze kamer hing, dat er een ware verduistering plaatsvond. Mede veroorzaakt door mijn partner, dat wel. Na mijn eerste concert van een ziltige mistral was het ijs gebroken. Het rechtvaardigt haar nu om ook de veest te laten varen, vertelde ze me. Natuurlijk is het haar zorg over mijn gezondheid, dat snap ik ook wel. Dat het duister maakt is een bijkomend element dat als spel gezien moet worden. Stank stinkt en is niet zichtbaar. Tegenwoordig sluiten wij de dag af met een kwartiertje trompetteren in plaats van dat duffe lezen. Heel gezond.

Daar ik het ook goed voor heb met mijn medewerkers, ben ik met wat gezondheid impulsen  begonnen op het werk. Vlak voor dat mijn medewerkers het kantoor binnen komen, pers ik nog net vlug een wolkje gezond naar buiten. Qua timing is daar wel wat oefening voor nodig. Als je te vroeg perst, gaat het meest gezonde verloren in de open ruimte. Ben je te laat, dan krijgt het geluid de overhand. Je verliest als manager krediet bij je medewerker en je blijft gegeneerd achter. Timing is dus cruciaal.

Half over mijn bureau hangend willen ze dan wat vragen. Ze komen vaak niet verder dan een halve zin om zich direct om te draaien met de mededeling dat ze later wel even terug komen. Ze zijn er blijkbaar nog niet aan toe denk ik dan. Maar ik hou vol. Het is per slot van rekening voor hun eigen bestwil.

Delen
Opinie

Max

Een reactie plaatsen

Zelden heb ik iemand zo zien genieten van zijn sport. Het is een prachtige zondag in oktober. De sfeer in het kamp is voortreffelijk. En met een nieuw lucratief contract op zak, was de week in de aanloop naar grand prix van Amerika in Austin er eentje die niet meer stuk kon. Max presteert op dit moment na al zijn tegenslag weer als een Hollandse leeuw.

En brullen kan hij. Niet alleen maakt zijn bolide een brullende indruk, Max zijn mondje is inmiddels ook gegroeid en brult haast net zo hard. Het was een weekend om nooit te vergeten. De gevechten, de tegenslagen maar vooral het inhaalvermogen en de wijze waarop, zal nog lang in ieders geheugen staan. De miljoenen hits op Youtube na de klasse inhaal actie op Kimi’s Ferrari zal de geschiedenis ingaan als zeldzaam mooi.

De kwalificatie’s waren al goed. Maar niet goed genoeg voor de jongste winnaar van een grand prix. De straf die hij kreeg voor het vervangen van diverse elementen aan zijn racemonster deerde hem niet. Het zelfvertrouwen om te gaan vlammen was meer dan ooit aanwezig. Het circuit ligt hem. Hij is de beste en hij weet dat. De straf neemt hij voor lief.

Tijdens de presentatie van de coureurs, zoals alleen de Amerikanen dat kunnen, bleek al wat Max van plan was. Na zijn aankondiging dat hij de oorzaak is van de oranje gekleurde tribunes, duwde een malloot een microfoon onder zijn grote lippen. Een voor de hand liggende vraag werd gepareerd met een voor de hand liggend antwoord. Wat te doen nu hij vijftien plaatsen was teruggezet.
‘Een mooie plek om in te gaan halen. Daar ben ik goed in en daar heb ik zin in’ klonk het vastberaden.

Op het terreintje waar de renners werden gepresenteerd, zien honderdmiljoen mensen hoe de jonge leeuw zijn vuisten balt en zijn teamgenoot aanspoort. Hij is iets van plan. Ze zullen weten dat hij hier is. Na het gejatte Indianapolis ‘Drivers start your engines’ gaat de race na een clowneske show dan eindelijk van start. Vettel laat direct weten het kampioenschap niet cadeau te willen geven aan Hamilton. In de eerste bocht perst de Ferrari coureur nog iets extra’s uit zijn V6, zodat Hamilton verder moet als tweede. Vettel ligt op kop en Max, die heeft bij de eerste bocht al een paar plekken winst.

Max kan circuits lezen als geen ander. Als een ballerina danst hij door elke bocht, rubber en asfalt sparend. Niemand doet het bochtenwerk zo efficiënt als hij en haalt zo secondes terug op zijn concurrenten. In combinatie met het vermogen van de auto, komt hij al snel op P5. Het is de teambaas van Red Bull die in zijn oortje tettert wat we allemaal graag willen horen. ‘We are back in business’’.
Vettel kan zijn P1 niet houden en met een mooie passeeractie van Hamilton lijkt de race gelopen. Commentatoren hebben geen oog meer voor de leiders en spreken alleen maar over andere gevechten. Maar met name is men enthousiast over de vliegende Hollander. Een staaltje rijvaardigheid wat demonstratief op het hete asfalt van Austin wordt neergelegd. Elf plekken winst in korte tijd, dat moet wel iets bijzonders zijn.

Het wordt nog mooier. Tijdens de bandenwissels komt Max zelfs aan de leiding te rijden. Hij wisselde als een van de laatste. Later zou blijken dat het een uitgekiende strategie was, die net als bij Vettel goed uitpakte. De beste vier lopen ver uit op het pak. Iets wat we hele seizoen al zien.

Op zestien rondjes voor het einde gaan zowel Vettel als Max naar binnen. Ze gooien nog een keer de supersofts onder hun bolide om maximaal te profiteren van grip. Voor Vettel een laatste strohalm, voor Max een slimme zet om zo hoog mogelijk te eindigen. Vettel heeft de hulp van Kimi nodig om tweede te worden. De strijd om de derde plaats gaat dus tussen de ijzige Fin en hij die wil brullen. Max nadert Kimi een paar keer tot binnen de seconde maar weet hem niet te verschalken. Dan breekt de laatste ronde aan. Met het zweet tussen de billen kijkt niemand meer naar de leiders. Het gaat nu om plaats drie. In het oor van Max klinkt dat hij slechts één kans heeft. Slechts een luttele seconde die uitmaakt wie er mee het podium op mag. We zijn in de voorlaatste bochten. Max dringt aan en demonstreert zijn stuurmanskunst als geen ander. Nog twee bochten. Kimi gaat enigszins wijd en Max duikt in een miniem gaatje. Met zijn supergrip kan hij meer snelheid ontwikkelen in de binnenbocht dan Kimi. Bij het uitkomen van de bocht ziet de Ferrari coureur slechts de achtervleugel van de ontketende Max bij hem weglopen.

Max finisht als derde. Een sportman in hart en nieren, blij als hij is met zijn derde plek. Hij juicht, hij krijgt felicitaties en complimenten. ‘Max you are amazing’ klinkt het over de boordradio. Hij gilt van vreugde en antwoord dat hij van de laatste actie wel heel erg genoten had. Dat is wat een echte sportman tekent. De vreugde is echter van korte duur.

Max krijgt van de Marshalls vijf seconden penalty en verliest zijn derde stek. Hij is zich al aan het opfrissen om op het podium te verschijnen als het nieuws komt. Wederom zijn het de grijze heren die een racetalent proberen te ontmoedigen en geven hem een straf. Straf omdat hij moed toont, op een manier racet die we al een decennia niet meer hebben gezien en straf omdat hij met vier wielen off track was gegaan.

De curbstones en het grid daarnaast was voor minder dan een seconde zijn track en hij heeft daar volgens de officials voordeel uitgehaald. En dat mag niet. Herhalingen moeten het bewijzen en inderdaad gaat hij onder druk van Kimi iets te ver naar binnen. Het is jammer voor de sport dat het zo’n gevolg moet krijgen, maar regels zijn er ook om nageleefd te worden. Het passeermoment heeft plaatsgevonden, was prachtig en spectaculair tegelijk. De  “ballerino” heeft een staaltje choreografie laten zien om van te smullen.

Als troost is Max de coureur van de dag. Toch nog waardering voor de manier waarop hij zijn tegenstanders te kakken zet. Max noemde de Marshall een mongool. Ik laat in het midden of dat juist is. Dat we hier met een kampioen te maken hebben is nu wel zeker, de vraag is alleen hoe lang we van hem mogen genieten. Niemand kan aan deze leeuw tippen. Alleen een opgedroogde Marshall kan hem nog stoppen.

Delen
Opinie

Chihuahuapoep

Een reactie plaatsen

Ik las het en dacht wat een een prachtig scrabble woord. Met een beetje uitkienen kun je voor de letter ‘U’ twee keer de letterwaarde scoren met daarnaast ook nog eens 2 maal de 3x woordwaarde. Dat loopt al snel over de honderd punten, een monsterscore die niet meer valt in te halen. Het is niet alleen een mooi woord, het is blijkbaar ook een nieuwe sport onder  een stel bejaarde mensen in Breda. Zo moest de politierechter zich buigen over een zaak tussen twee gepensioneerden waarbij één van hen, die drie hondjes heeft, zich moest verantwoorden naar de aanklagende partij.

Een duidelijk gevalletje van een waggelende tante die vond dat ze niet voldoende ruimte kreeg op haar slingerende pad. Je ziet ze wel vaker in het wild. Van die volgevreten senioren die denken dat de stoep of pad waar ze zich op bevinden van hen alleen is. Nu gaf ik haar eerst nog het voordeel van de twijfel maar nadat ik las dat het voorval zich voordeed om een blokkerende Chihuahua, was lachgas niet meer nodig. Het kan natuurlijk zijn dat de stoep erg smal was, maar wie Breda kent weet wel beter. Je kunt je weg dus niet vervolgen omdat er een Chihuahua in de weg staat? Dan heb je wel lef en een heleboel snot in je neus.

Het geriatrische geval liet er geen twijfel over bestaan dat het haar recht en zeker ook haar pad was. De actie die volgde was drastisch. In een vloeiende beweging nam ze het diertje van ongveer 2,5 kilogram op en slingerde het in de lucht. Nu weet ik dat bejaarden, meer uit verveling dan gedreven uit iets anders, de senioren rek- en strekprogramma’s van de overjarige afstomp omroep MAX maar wat graag tot zich nemen. Misschien dat deze bejaarde dame daarnaast ook nog eens extra krachttrainingen heeft, maar we moeten de velociteit  van een object met het gewicht van twee en half pak suiker ook weer niet overdrijven. Ik bedoel ‘slingerde in de lucht’ is misschien wat overdreven. Dat het voor de gewaarwording van het beestje wellicht voelde als een wereldreis, rechtvaardigt nog niet het woord wegslingeren. Dat het opzij is gezet en wellicht met ruwe hand, was misschien een betere verwoording geweest. Dat bleek ook wel toen de vrouw voor de rechter beweerde last van reuma te hebben en dus helemaal niet kan ‘wegslingeren’. De man echter heeft bewijsmateriaal dat zij met zware brokken hout loopt te slepen en dus ook 2,5 kilo de lucht in kan lanceren.

De man met nog twee Chihuahua’s liet het er niet bij zitten. Slechts enkele minuten daarvoor was het drietal behoorlijk afgegaan. Het warme brouwsel omhult door een keurig plastic zakje, ruste nog in de man zijn hand. En zonder enige schroom smeerde hij als reactie de bruine derrie in het gezicht van mevrouw zuurpuim. De vrouw beweert met opzet, de man ontkent dat. Heerlijk dit soort gevechten.

Nu blijkt dat de twee al acht jaar niet echt lekker met elkaar omgaan. Sinds de man niet op de avances van de ouwe taart wenstte in te gaan, is het hommeles. Ik geef hem groot gelijk. Als je als oudere 3 Chihuahua’s houdt, ben je niet geinterresseerd in aanzoeken van mollige dames. Het doet me denken aan wat er nu in Spanje speelt. Beide culturen gaan al eeuwen terug en botsen zeker net zo lang. De vette overjarige Rajoy wil maar wat graag het hondje Catalonië voorgoed aan zich binden. Maar het onderkruipsel van slechts een paar kilo genaamd Puigdemont heeft hem stront in het gezicht gesmeerd. Ook voor dit gevalletje zal er een rechter aan te pas moeten komen. Het lijkt er echter op dat de Chihuahua uit Catalonië al een paar toontjes lager blaft. Roem lijkt daarom ook al niet meer het haalbare voor hem. Het wordt nu zaak de galg te ontlopen. Niemand wil ook eigenlijk wat dat groepje corrupte ambtenaren in het district heeft heeft verzonnen, los van het feit of het wel kan.

De man is niet vrijgesproken maar wel van rechtsvervolging ontslagen. Iets wat Puigdemont zou moeten ambiëren. Per slot heeft hij de wet meer dan eens overtreden en in een democratie blijft dat niet zonder gevolgen. En Rajoy? Naast dat hij de wet aan zijn zijde heeft is zijn blazoen voor eens en voor altijd besmeurt. Naast de duizend gewonden vergezeld met de Chihuahiuapoep uit Catalonie is zijn periode als machthebber in Madrid voorgoed voorbij. Wat rest is dat hij elke dag zijn oefeningen voor de televisie doet, samen met al die andere bejaarden uit de veeltallige Hollandse enclaves vol met pensionado’s, gebracht door omroep Maximo.

Delen
Delen