Meedoen is belangrijker dan winnen. Dat stelde Pierre de Coubertin in 1896 toen hij de eerste moderne Olympische Spelen het leven inblies. Op regelmatige tijden zouden sporters van de hele wereld elkaar meten in een wedstrijdverband. De olympische beweging was geboren en organiseren sindsdien elke 4 jaar een competitie onder de beste atleten van de wereld. De beweging hanteert daarbij een zogenaamd olympisch handvest. Deze beschrijft onder meer de stimulatie van de sport in de wereld, de promotie van de olympische beweging maar wat veel interessanter is, het beschrijft ook de bewaking van de ethiek in de sport.
Het besluit wat het IOC gister heeft genomen is tragisch en verontrustend tegelijk. Door de handen te wassen en de verantwoordelijkheid af te schuiven aan minder machtige sportfederaties en bonden, lijken andere belangen een hogere prioriteit te krijgen. Vooral de ethiek krijgt het nu zwaar te verduren. Jarenlang predicte datzelfde IOC, dat de spelen schoon moeten zijn en dat de spelen shoon waren. Helaas blijkt nu dat bedriegen vooral tot een sport is verheven. In de afgelopen periode is er mede door nieuwe technieken, gebleken dat er volop gebruikt werd. Medaille winnaars zijn in een halfjaar tijd van helden tot laaghartige criminelen gereduceerd. Zij die gelauwerd werden speelden vals en vertel mij nou niet dat ze het zelf niet wisten. De teller staat inmiddels op 98. Sporters die roem vergaarden met een ‘schone’ plak die nu meer dan ooit besmet blijken te zijn. 98, dat zijn er nogal wat.
Het nieuws wat ons vooral bezighield zijn de de bevindingen in Rusland. Overigens niet verwonderlijk. Het land waar een megalomane halfgod de scepter zwaait, vereert zichzelf namelijk maar wat graag met sportevenementen. De kracht van ‘brood en spelen’ doet het marketing technisch nog steeds prima. Winnen is inmiddels belangrijker en zijn onderdeel geworden van zijn propaganda machine. Op slinkse wijze werden stalen door de geheime dienst omgeruild voor schone monsters. Een systematische aanpak uitgevoerd door de staat. In Rusland is het OK als je liegt, bedriegt, spuit en slikt, overigens naar goed voorbeeld. Maar het is te onrustig in dit deel van de wereld en dus hebben we de steun nodig van deze malloot. Natuurlijk wordt alles ontkent wat er beweerd wordt, het zal me dan ook niet verbazen dat de geheime dienst inmiddels is uitgegroeid tot de meest geavanceerde club van geschiedvervalsing.
Het IOC geeft aan in een stadium te verkeren zonder enige vorm van leiderschap. Het elite gezelschap met meer macht dan het kleinere broertje FIFA, verkeert in een situatie waar alles te koop is zonder dat ze het zelf beseffen. Meneer Thomas Bach hoor en zie je nooit, slechts alleen als er iets naar buiten gebracht moet worden. Sturing en visie ontbreken volledig bij de man en hij neemt daarmee de organisatie mee een heel diep dal in. Hij zwicht voor leden als Poetin en andere corrupte vriendjes. Zij die een zetel bezitten zijn inmiddels niet vies van een zogenaamde Blatter envelop waardoor de ethiek verder weg lijkt dan ooit. De spelen zijn te koop en nu dus daarmee de medailles. Een organisatie als deze vraagt nu eenmaal om een ijzersterke leider die zijn rug recht kan houden aan een ieder die ook maar iets anders wil dan eerlijke spelen. Commercie, we kunnen de spelen niet meer organiseren zonder. Maar moeten we dan ook delen van het handvest daardoor verloochenen? We gaan al ver genoeg om de schema’s dusdanig in te steken dat de meest spectaculaire momenten op prime time plaatsvinden.
Een goed systeem, wat hoog geplaatste vrienden met een flinke buidel geld en je bent in staat om prestaties te kopen of te beïnvloeden. En dat is goed voor het moraal van het eigen volk. Dat dit over de ruggen van de sporters gaat zal men een zorg zijn. Zij hebben hun korte glorie moment om vervolgens geschiedenis te worden.
Het IOC heeft een gezicht verloren die niet snel hersteld zal worden. De tweede grote sportfederatie die op zijn gat ligt. Hongerige wolven maken dankbaar gebruik van een heersende angstcultuur puur voor het eigen belang. Het zouden wel eens de meest succesvolle spelen ooit worden kopte een landelijk dagblad. Ik betwijfel dat. Het braafste jongetje in de klas is nog nooit met een prijs naar huis gegaan. Na een flut EK, een gekochte overwinning in de Tour de France, dan nu gedrogeerde medailles. Ik had ergens anders opgehoopt en zeker naar uitgekeken. Gelukkig maakt Max nog wat goed in de formule 1. Een sport waarvan we inmiddels geaccepteerd hebben dat valsspelen samen met veel geld uiteindelijk de winnaar bepaald.
Dan is eindelijk de release daar. Eerst alleen uitgebracht in Noord-Amerika, weerhield het de rest van de wereld niet om het tot de grootste hype van deze eeuw te laten uitgroeien. Je volgt het nieuws, leest je suf aan hacks, tips en trucs om vervolgens ook een poging te wagen. Totdat je een groep idioten op een pleintje wel erg rare bewegingen ziet maken. Deze gekken ontnemen je gelijk alle lust om ook nog maar 1 level uit te spelen. Nu noem ik het zo, maar in het begin dacht ook ik er anders over. Zag ik hen eerst als vrienden en jachtgenoten, ik kan nu niet anders meer concluderen dan dat we te maken hebben met hersenloze gekken die schijt hebben aan alles en die zichzelf en anderen in gevaar brengen.
Nu naar een paar weken na de release datum, ben ik gelukkig niet meer alleen in de strijd tegen deze volkomen idiote rage. Steeds meer mensen keren zich er tegen, dus het is maar de vraag of de beurswaarde nog lang zo hoog blijft. Slimme rakkers jagen niet op Pokemon figuurtjes maar op de korte termijn winst van het Nintendo aandeel. De massa is dom en weet niet waar het echt om gaat. Inmiddels kunnen instellingen via een website aangeven om te worden verwijderd als locatie. Tekenen naar mijn idee dat het gelukkig snel zal over raken.
Zoals ik al zei, let op. Er is al te lang onderhandeld. Dat vertelt de ware aard van het conflict. Volgens de wet mag de leverancier zich niet bemoeien met prijsstellingen. De ‘hallo’ stunt te lang met het A-merk en wordt daar nu voor gestraft. Het krijgt geen kratjes meer. Afspraken, prijsbepalingen, kartelvorming.
3 maart 1930 3 juni 2016
Zonder dat het we het weten zitten we midden in een al woekerende oorlog. We noemen het alleen niet zo omdat we na zoveel jaren van vrede alleen nog maar een beeld hebben van traditionele oorlogen. Cyberaanvallen, geïntegreerde terreurcellen, lange Marokkaanse- en Turkse armen die tot diep in Europa de wet voorschrijven, de gevechten zijn al jaren in volle gang. Maken drones het vliegverkeer al lastig, binnenkort maken zelfdenkende killer robots de orde op de grond uit. Het is wel duidelijk dat de politieke houdbaarheid van een verenigd Europa aan zijn uiterste datum is gekomen, zeker nu alles erop wijst dat de roep om een Brexit bewaarheid gaat worden. Een stel mislukte of uitgerangeerde politici die nog even voordat ze van het toneel vallen lustig graaien in de bodemloze begrotingston. Bezig met wetgeving die als betuttelend wordt ervaren, lopen ze hopeloos achter op de snel veranderende omstandigheden zodat het nodig wordt om de echte problemen af te kopen aan een megalomane oosterbuur.
Via de sociale media duurt het niet lang om haar te vinden. De eerste foto’s geven aan dat ze niet erg veel is veranderd. Zou ik het durven om direct contact te maken?
Het waren er weer meer dan andere jaren. Staand op de brug, kijkt Gert-Jan tevreden over de weidse velden. De doorgaans kleurrijke bollenvelden tonen doffe grijze plekken daar waar de koppen zijn gesneld. Zij vertolken zijn huidige gevoel op deze memorabele avond.
De vlammen lijken dit keer wel groter dan ooit. Wat ooit zijn bruid zou worden ziet hij opnieuw in de vernietigende vlammen opgaan. Hij sluit het doosje, dan de lade en zucht diep.